امكان‌سنجي استفاده از سيستم‌هاي فتوولتائيك در استقرار پنل‌هاي خورشيدي با استفاده از روش سنجش از دور و الگوريتم‌سبال منطقه موردي: شهرستان گرمي

خورشيد به عنوان منبع انرژي، سرآغاز حيات و منشأ تمام انرژي‌هاي ديگر شناخته شده است. تابش جهاني خورشيد يكي از سازه‌هاي بنيادي هر گستره اقليمي شمرده مي‌شود. از اين رو، شناخت ويژگي‌ها و نيز پيش‌بيني اين سازه‌هاي اساسي، تاثير زيادي در برنامه‌ريزي‌هاي وابسته به انرژي دارد. استفاده از تصاوير ماهواره‌اي و مدل‌هاي سنجش از دور به عنوان ابزاري مناسب و كم‌هزينه براي تخمين تابش خورشيدي، در سال‌هاي اخير بوده است. جهت انجام اين پژوهش، از تصاوير مربوط به سال 2020 ماهواره لندست 8 سنجنده OLI و سنجنده TIRS و الگوريتم سبال استفاده شد. از نرم‌افزارENVI جهت تصحيحات هندسي، اتمسفري و راديومتريك تصاوير ماهواره‌اي و همچنين اجراي محاسبات مربوط به مدل سبال و از نرم‌افزار ArcGIS جهت ايجاد پايگاه داده، تحليل‌هاي مكاني، عمليات كارتوگرافيكي و در نهايت پياده كردن مدل استفاده گرديد. نتايج حاصل نشان مي‌دهد ميانگين بيشترين تابش موج كوتاه ورودي به ميزان 816 وات بر مترمربع در ژوئيه و كمترين مقدار در فوريه به ميزان 302 وات بر مترمربع بوده است. اين در حالي است كه بيشترين مقدار تابش خالص در ژوئن به ميزان در بازه 680 602 وات بر مترمربع با مقدار 32 درصد مي باشد. تفاوت در مقدار تابش خالص رسيده به زمين در منطقه مورد مطالعه، ناشي از تفاوت زاويه تابش خورشيد و تعداد ساعات آفتابي در ماه‌هاي مختلف سال است. در نهايت مي‌توان نتيجه گرفت كه تابش خورشيدي در منطقه، در سال مورد بررسي پتانسيل لازم براي اجراي طرح هاي فتوولتائيك خورشيدي را دارا مي‌باشد.