مدلسازي شناخت و تحليل سازوكارهاي سرمايه اجتماعي و اثرات آن بر پايداري اقتصاد سكونتگاه هاي روستايي (بخش مركزي شهرستان جيرفت)

شناخت سازوكارهاي سرمايه اجتماعي در گستره برنامه‌ريزي و سياست‌گذاري براي سكونتگاه‌هاي روستايي بسيار ارزشمند و حائز اهميت است و در راستاي برنامه‌هاي توسعه پايدار اقتصادي سكونتگاه هاي روستايي نقش بنيادين دارد. زيرا سرمايه اجتماعي به عنوان يكي از مؤلفه هاي مورد نياز روستاييان شناخته مي شود از اين رو، به عنوان يك هنجار در برنامه هاي پايداري اقتصاد سكونتگاه هاي روستايي قلمداد شده است. براين اساس، پژوهش حاضر به روش كمي و توصيفي – تحليلي در 400 خانوار نمونه تصادفي و 30 روستاي نمونه از مجموع 187 روستاي بخش مركزي شهرستان جيرفت بررسي شد؛ براي ارايه چارچوب معناداري از روش مدلسازي معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزار ايموس گرافيك رابطه ميان ابعاد سرمايه اجتماعي و شاخص هاي پايداري اقتصاد سكونتگاه هاي روستايي در بخش مركزي شهرستان جيرفت بهره گرفته شد. نتايج پژوهش آشكار ساخت، ميان ابعاد سرمايه اجتماعي و شاخص هاي پايداري اقتصادي رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنين، براي بررسي رابطه بين متغيرهاي پژوهش در سكونتگاه هاي روستايي در ناحيه مورد مطالعه از آزمون T تك نمونه اي استفاده شدكه نشان مي دهد هر 6 متغير سرمايه اجتماعي و 11 متغير پايداري اقتصادي سكونتگاه هاي روستايي بررسي شده در سطح معناداري كمتر از 05/0 قرار دارند. براين بنيان، با توجه به سطح معناداري مي توان گفت كه رابطه معناداري بين متغيرهاي سرمايه اجتماعي و پايداري اقتصادي سكونتگاه هاي روستايي وجود دارد. بنابراين؛ مي توان گفت كه سرمايه اجتماعي از اركان بنيادين در كيفيت شاخص هاي پايداري اقتصادي تلقي مي شود كه از طريق بهبود و ارتقاء آگاهي، اعتماد، انسجام، تشكل، شبكه و روابط و مشاركت اجتماعي در افزايش ميزان توسعه و پايداري روستاها كارساز است.