تبيين و ارزيابي شاخص‌‌‌‌هاي معماري ايراني- اسلامي در سيماي معاصر شهر كرمانشاه

يكي از مسائل مهم در شهرهاي ايراني - اسلامي، شيوه معماري رايج در آنها است كه بويژه در تطابق با نيازهاي معاصر، چالش‌برانگيز به نظر مي‌رسد. به گونه‌اي كه كم‌‌توجهي به ابعاد و شاخص‌هاي معماري اسلامي در شهرهاي اسلامي ايران معاصر با توجيه پردازش به نيازهاي روز، علاوه بر اينكه موجب شكل‌گيري ساختارهاي شهري نامتجانس شده، به رفع نيازهاي موجود نيز كمكي نكرده در همين راستا هدف پژوهش حاضر تبيين و ارزيابي شاخص‌‌‌‌هاي معماري ايراني اسلامي در سيماي معاصر شهر كرمانشاه است كه از لحاظ هدف‌ از نوع كاربردي و از منظر ماهيت به صورت آميخته (كيفي – كمي) بوده جامعه آماري پژوهش 382 نفر از شهروندان و 30 نفر از كارشناسان بوده است. به منظور تجزيه و تحليل از روش مدلسازي تفسيري – ساختاري و نرم‌افزار ميك‌مك بهره گرفته شد. نتايج پژوهش نشان داد كه شاخص پرهيز از بيهودگي نسبت به ساير ابعاد، وضعيت بدتري داشته و شاخص درون‌نگري وضعيت بهتري است كه با توجه به خصوصيات فرهنگي منطقه، قابل انتظار مي‌باشد. طبق نظر كارشناسان نتايج حاصل از مدلسازي ساختاري تفسيري نشان داد كه از بين 16 عامل، 12 عامل تأثيرگذاري بيشتري بر معماري شهر كرمانشاه دارد و شاخص‌هاي مردم‌‌واري، نيارش و درون‌‌نگري‌‌ از جمله مهمترين شاخص‌هايي هستند كه بايد در ساختار شهري معاصر كرمانشاه و سياست‌گذاري‌هاي خرد و كلان در مقياس‌هاي معماري و شهرسازي اسلامي در اين رابطه، مورد توجه قرار گيرد. در ضمن، لازم به ذكر است نتايج حاصل از نرم‌افزار ميك‌مك نشان مي‌‌دهد كه همه مولفه‌هاي مذكور از متغيرهاي پيوندي مي‌‌باشند كه داراي تاثيرپذيري و تاثيرگذاري قابل توجهي در نظام متغيرهاي پژوهش هستند.