ارزيابي عملكرد مديريت محلي در توسعه پايدار روستايي منطقه مورد مطالعه : دهستان برنطين

توسعه پايدار روستايي رويكردي جامع نگر در توسعه روستايي است. توسعه روستايي در ايران طي چند دهه گذشته به طور كامل محقق نشده است زيرا در ابعاد مختلف داراي معضلات و چالش هايي براي برنامه ريزان و سياست گذاران توسعه روستايي بوده است. نبود مديريت جامع و واحد در ساختار اداري بر مشكلات فوق جهت دستيابي به توسعه روستايي افزوده است. بر اين اساس، مديريت روستايي در دست يابي به توسعه پايدار روستايي ايران از اهميت فراواني برخوردار است. در سيستم جديد مديريتي كشور مديريت روستا ها به شوراها و دهياري ها واگذار شده است .در اين پژوهش به ارزيابي عملكرد دهياري و شوراها در راستاي دستابي به توسعه پايدار روستايي در دهستان برنطين از توابع شهرستان رودان در استان هرمزگان پرداخته شده است. در اين پژوهش از روش توصيفي تحليلي استفاده گرديده است و براي جمع آوري داده ها از پرسش نامه اي بسته كه روايي و پايايي آن به تاييد رسيده است استفاده شده است. حجم نمونه 329 نفر از سرپرستان خانوار است كه با استفاده از فرمول كوكران محاسبه گرديده است. در اين تحقيق از نرم افزار spss و آزمون هاي خي دو، فريدمن و تي تك نمونه اي براي تجزيه و تحليل اطلاعات استفاده شده است . نتايج آزمون خي دو نشان مي دهد كه در ميزان رضايت از عملكرد مديريت محلي روستايي در شاخص اقتصادي (2.32)كمتر نسبت به ساير شاخص هامي باشد. نتايج آزمون f نشان مي دهد كه روستاي كهنوشتري در زمينه هاي كالبدي فضايي(2.81)، اكولوژيكي( 3.21)، اجتماعي(2.87) ، فرهنگي(3.47) نسبت به ساير روستاها در سطح بالاتري قرار دارد و در زمينه اقتصادي(2.46) روستاي آبگرمان نسبت به ساير روستاها در سطح بالاتري قرار دارد همچنين در زمينه فرهنگي روستاي برنطين (2.5)در سطح پايين تري نسبت به ساير روستا ها قرار دارد كه عدم تجانس قومي در اين موضوع اثر گذار بوده است.