ارزيابي توان ‌اكولوژيكي كشاورزي شهرستان دهگلان با رويكرد آمايش سرزمين

ارزيابي توان‌اكولوژيكي بخشي از فرآيند برنامه‌ريزي آمايش سرزمين هر كشور و منطقه‌اي است كه بر اساس آن ظرفيت و توانايي هر منطقه در راستاي كاربري‌هاي خاصي مثل كشاورزي، توسعه‌ي كاربري‌ها و يا توسعه‌ي فيزيكي شهرها و غيره مورد ارزيابي و بر اساس مولفه‌هاي علمي، ميزان توان منطقه تعيين و درجه‌بندي مي گردد. رويكرد ارزيابي توان اكولوژيكي، فعاليت‌هاي انساني را در پهنه سرزمين و در راستاي قابليت و توانايي آن منطقه هموار مي‌كند. از اين نظر هدف اين پژوهش ارزيابي توان اكولوژيكي كاربري كشاورزي در شهرستان دهگلان است. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش‌شناسي توصيفي – تحليلي است. جهت انجام پژوهش با استفاده از لايه‌هاي اطلاعاتي و در محيط نرم‌افزار GIS عوامل موثر در ارزيابي توان اكولوژيكي نظير: دما، بارندگي، نوع‌خاك، فرسايش‌خاك، كاربري‌اراضي، ارتفاع، شيب، جهت‌شيب و رودخانه‌ها تعيين، وزن‌دهي، ارزش‌گذاري و لايه‌هاي حاصل از آن با نرم‌افزار اكسپرت چويس اولويت گذاري شدند و با GIS ترسيم و با هم همپوشاني و تلفيق شدند و در نهايت اقدام به تهيه‌ي نقشه‌ي توان اكولوژيكي منطقه با استفاده از روش فازي گاما 7/. و 9/. گرديد. نتايج حاصل كه از همپوشاني لايه‌ها به دست آمد، بيانگر آن است، كه بخش‌هاي مركزي شهرستان وبخش‌هاي همجوار با مركز شهرستان كشاورزي در وضعيت بسيار مناسب و مناسب البته كشاورزي زراعي ديم و بخصوص كشت گندم قرار دارد و هر چه از مركز شهرستان به قسمت‌هاي اطراف شهرستان و ارتفاعات پيش مي‌رويم، كشاورزي منطقه در وضعيت نامناسب قرار دارد و نشان مي‌دهد كه بخش قابل توجه كشاورزي شهرستان تحت تاثير پتانسيل‌هاي بالقوه طبيعي منطقه قرار دارد.