تاثير مصرف نم خاك در توليد گرد و غبار در دو اقليم متفاوت استان گيلان

عوامل و عناصر اقليمي، در توان آبي و نوع خاك نقش داشته ودر ايجاد و توسعه گرد و غبار بسيار موثر مي‌باشند. ديتاهاي 13 ايستگاه (كليماتولوژي و باران سنجي و سينوپتيك)، در دوره33 ساله از سال 1368 تا 1400 استفاده شد و با استفاده از روش تورنث وايت بيلان آبي استان برآورد گرديد. دو ايستگاه منجيل و قلعه رودخان با جهت توليد گرد و غبار بعنوان الگو انتخاب شدند. مساحت استان گيلان 5/ 13790 كيلومتر مترمربع مي باشد و موقعييت جغرافيايي قلعه رودخان 37°06’N 49°16’E و ارتفاع از سطح دريا m 1677 مساحت آن km1052.28 و منجيل 36°46’N 49°30’E ارتفاع از دريا 263 ومساحت2 km1072.29 است. استان گيلان در شمال ايران با طول جغرافيايي 50.35 تا 48.32 و عرض 38.27 تا 36.33 در شمال با درياي خزر، و در شرق با استان مازندران، از جنوب با استان قزوين و در غرب با آذربايجان و اردبيل همسايه است. يافته‌ها: مصرف نم خاك در محيط GIS توسط روش كرجينگ در سراسر گيلان درون‌يابي و نقشه آن ارائه گرديد و دو نقطه مورد نظر (منجيل، قلعه رودخان) با حداكثر و حداقل مصرف در نقشه مشخص شد. تغييرات مصرف نم خاك، مهمترين آيكون تاثيرگذار در توليد گرد و غبار مي‌باشد.نتيجه‌گيري: درمناطق اقليمي خشك‌تر – منجيل مصرف نم خاك افزايش مي يابد و شرايط براي جداشدگي ذرات خاك بيشتر فراهم مي‌گردد. با وجود وزش باد در اكثر مواقع از سال در منجيل، موجب توليد گرد و غبار شده و در فصل گرم تشديد مي‌گردد.