برنامه ريزي توسعه پايدار گردشگري در كلانشهرها با رويكرد درآمدزايي

در جوامع پيچيده امروزي گردشگري شهري، جهت نيل به تعادلي پايدار ميان نيازهاي جوامع محلي، حفظ محيط زيست و ارتقاء سطح كيفيت زندگي، نيازمند شكل گيري يك نظام مديريتي قوي شهري با نگرش سيستمي و با تأكيد بر توسعه پايدار شهري مي باشد. اگر برنامه گردشگري به گونه‌اي مناسب بررسي، برنامه‌ريزي و مديريت شود و در آن محيط طببيعي و فرهنگي در نظر گرفته شده باشد مي‌تواند شرايط را براي توسعه اقتصاد محلي و ارتقاء كيفيت زندگي شهروندان هموار سازد. برنامه‌ريزي گردشگري براي پايداري، ضروري است و مي‌بايست موجب حفاظت از منابعي كه گردشگري به آن‌ها وابسته است گردد. هدف اصلي پژوهش حاضر برنامه ريزي توسعه پايدار گردشگري در كلانشهرها با رويكرد درآمدزايي با استفاده از روش توصيفي تحليلي مي باشد. براي رسيدن به اين هدف با شناسايي نقاط قوت و ضعف و همچنين فرصتها و تهديدات مناطق مختلف گردشگري شهري به رتبه بندي و امتياز بندي بر اساس مدل Swot پرداخته شد. و در انتها با توجه به مهم بودن به تدوين راهبردهاي اساسي توسعه گردشگري شهري در راستاي درآمدزايي براي كلانشهرها شناسايي و پرداخته شد. نتاج نشان مي دهد گردشگري به عنوان متنوع ترين و بزرگترين فعاليت خدماتي درجهان، مهمترين منبع درآمد و ايجاد فرصت هاي شغلي براي بسياري از كشورهاي دنيا است. از گردشگري به عنوان موتور توسعه نام برده مي شود، و به علت اهميتي كه از نظر اقتصادي، اجتماعي دارد روز به روز بيشتر مورد توجه قرار گرفته و دولت ها به آن اهميت مي دهند و امروزه يكي از پايه هاي اصلي و استوار اقتصاد جهان است كه با ايجاد بالاترين ميزان ارزش افزوده به صورت مستقيم و غيرمستقيم مي تواند ساير فعاليت هاي اقتصادي و فرهنگي را تحت تأثير قراردهد.