ارزيابي نقش تغيير پوشش و كاربري زمين (LULC) بر دماي سطح زمين (LST) و تحليل روابط LST با شاخص هاي NDVI، NDBI و NDLI (منطقه مورد مطالعه: شهر آببر و روستاي كوهكن)

تغيير كاربري اراضي در نتيجه رشد سريع نواحي شهري باعث افزايش دماي سطح زمين در نواحي مركزي شهر و حومه آن مي گردد. بنابراين بررسي دماي سطح زمين در تحليل نوسانات دمايي و به حداقل رساندن تاثيرات آن، امري حياتي مي باشد. هدف از اين تحقيق بررسي اثرات تغيير كاربري اراضي (LULC) بر روي شاخص LST در منطقه آببر و روستاي كوهكن با استفاده از تكنيك هاي تركيبي سنجش از دور و GIS مي باشد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد كه از سال 2013 تا 2023 زمين كشاورزي با افزايش 21.72 درصدي مواجه شده است اين در حاليست كه حدود 15.89 درصد از مناطق زمين باير كاهش يافته و به كاربري زمين كشاورزي تبديل شده است. همچنين ميزان دماي سطح زمين در نواحي مركزي شهر آببر و روستاي كوهكن نسبت به نواحي زراعتي مقادير بالايي را نشان مي دهد. مقادير LST با شاخص NDVI و NDLI رابطه عكس داشته و با پهنه هاي ساخته شده يا زمين هاي باير داراي رابطه مستقيم مي باشد. به عبارتي بين شاخص NDBI و LST همبستگي مثبت برقرار بوده و بين LST با NDVI و NDLI، همبستگي منفي مشاهده شده است. بيشترين همبستگي به ميزان 0.75 بين شاخص LST و NDBI در سال 2013 مشاهده شد. كمترين همبستگي به ميزان 0.71 نيز بين دو شاخص LST و NDVI در سال 2013 مشاهده شد. كمترين مقادير R2 نيز به ميزان 0.28 متعلق به دو شاخص LST و NDVI در سال 2023 بوده است.