اكوسيستم‌ كارآفريني: ابعاد، مدل‌ها و عناصر سازنده

كارآفريني به عنوان كليد حل مشكلات و كاهش موانع توسعه انساني به موضوع مهمي در ميان متخصصان توسعه اجتماعي و اقتصادي تبديل شده است. در سال‌هاي اخير به منظور توسعه كارآفريني كشور تلاش‌هاي زيادي صورت گرفته است، اما رشد پايدار و مناسبي در اين زمينه‌ مشاهده نشده است. از اين رو، براي بروز و رشد كارآفريني در كشور، اتخاذ رويكرد اكوسيستم‌، كه به معناي در نظر گرفتن سامانه تعاملي بين موجوديت‌ها و محيط آن‌ها است، يك رويكرد مؤثر محسوب مي‌گردد. هدف از اين مقاله، معرفي ابعاد، مدل‌ها و عناصر سازنده يك اكوسيستم كارآفريني فناورانه است. اين پژوهش به روش مروري و مطالعه‌ پيشينه نگاشته‌ها صورت گرفت. نتايج بررسي مدل‌هاي اكوسيستم‌ كارآفريني، وجوه تفاوت و تشابه‌هايي را نشان داد كه مي‌تواند در راه‌اندازي و احتمال موفقيت كسب‌وكارها تأثير بسزايي داشته باشد. بر اساس نتايج به ترتيب سامانه‌ي حمايتي، نيروي انساني، نيافتن تأمين مالي، بازار‌هاي در دسترس، زيرساخت‌ها، بسترهاي اجتماعي، چارچوب قانوني، شبكه‌هاي كارآفريني، دانشگاه تحقيقاتي و مشاوران و منتورها از عوامل تأثيرگذار در مدل‌هاي اكوسيستم‌ كارآفريني هستند. بررسي مدل‌هاي اكوسيستم كسب‌وكار نشان داد كه 9 مؤلفه‌‌ محيط اقتصادي، وضعيت محيطي، نگاه جامع به همه‌ اجزاء اكوسيستم كارآفريني، رويكرد سامانه‌اي، اكوسيستم كارآفريني دانش‌بنيان، حمايت آموزشي و مالي دولت، شبكه‌هاي كارآفرين، زيست‌بوم كارآفريني و دانشگاه به عنوان كاتاليست از عناصر سازنده و مورد تأكيد در مدل‌هاي اكوسيستم كارآفريني هستند.