ارزيابي زيست‌پذيري و تاب‌آوري معيشتي روستاييان دربرابر مخاطرات طبيعي با تاكيد بر خشكسالي در مناطق روستايي شهرستان پلدختر

هدف اين پژوهش ارزيابي زيست‌پذيري و تاب‌آوري معيشتي روستاييان دربرابر مخاطرات طبيعي با تاكيد بر خشكسالي در مناطق روستايي شهرستان پلدختر است. اين پژوهش از نظر هدف به عنوان يك پژوهش كاربردي است كه از نظر شيوه اجرا به صورت توصيفي - تحليلي انجام گرديده است. جامعه آماري تحقيق را خانوارهاي روستاهاي شهرستان پلدختر تشكيل داده است كه بر اساس سرشماري عمومي نفوس و مسكن در سال 1395 برابر با 7358 خانوار بوده است. به منظور مشخص نمودن تعداد نمونه از فرمول كوكران استفاده گرديده است كه بر طبق آن تعداد 365 خانوار به عنوان نمونه انتخاب شد. به منظور تجزيه و تحليل يافته‌هاي تحقيق از آزمون تي‌تك نمونه‌اي و تحليل رگرسيون چند متغيره استفاده شده است. به منظور بررسي وضعيت شاخص‌هاي زيست‌پذيري در برابر خشكسالي در روستاهاي شهرستان پلدختر از آزمون تي تك نمونه‌اي استفاده شده است. نتايج نشان داد كه شاخص اقتصادي با ميانگين 2.779 و شاخص كالبدي با ميانگين 2.937 در وضعيت نامطلوب، شاخص زيست‌محيطي با ميانگين 3.103 و شاخص اجتماعي با ميانگين 3.103 در وضعيت مطلوب قرار دارند. به منظور بررسي وضعيت شاخص‌هاي تاب‌آوري در برابر خشكسالي در روستاهاي شهرستان پلدختر از آزمون تي تك نمونه‌اي استفاده شده است. نتايج نشان داد كه شاخص امنيت شغلي با ميانگين 2.885، شاخص پويايي و تنوع اقتصادي با ميانگين 2.913، شاخص رفاه اقتصادي با ميانگين 2.901 و شاخص بيمه با ميانگين 2.894 در وضعيت نامطلوب قرار دارند. به منظور بررسي اثرات زيست‌پذيري سكونتگاه‌هاي روستايي بر تاب‌آوري معيشتي روستاييان دربرابر خشكسالي از تحليل رگرسيون چندمتغيره استفاده شده است. نتايج به دست آمده نشان داد كه بعد اجتماعي با مقدار ضريب بتاي 0.365، بعد اقتصادي با مقدار ضريب بتاي 0.312، بعد كالبدي با مقدار ضريب بتاي 0.276 و بعد زيست محيطي با مقدار ضريب بتاي 0.210 بر تاب‌آوري معيشتي روستاييان دربرابر خشكسالي به ترتيب بيشترين تاثير را دارند.