غياثي، شاعر وابسته به دستگاه غياث‌الدين محمّدِ رشيدي وزير

يكي از منابع مطالعه در تاريخ ادبيات فارسي سفينه‌ها و جُنگ‌هاي شعري، ادبي و تاريخي از هر دوره‌اي  است كه گاه از آن‌ها آگاهي‌هاي دست‌اوّل و منحصربه‌فردي حاصل مي‌شود. در جُنگ ادبي و تاريخي كهن و كم‌نظيري از اواخر عهد ايلخاني، محفوظ در كتابخانۀ مرعشي در قم كه در اين پژوهش «جُنگ ايلخاني مرعشي» ناميده مي‌شود، سروده‌هاي شاعري متخلّص به «غياثي» وجود دارد كه در تبريز و در دستگاه غياث‌الدين محمّد وزير، فرزند خواجه رشيدالدين فضل‌الله همداني، فعّاليّت داشته و تاكنون در مطالعات تاريخ ادبي و شعرشناسي از او و سروده‌هايش يادي نشده است. اين سراينده كه ظاهراً تخلّص خود را از لقب همين ممدوح انتخاب كرده، بلافاصله پس از قتل او برايش مرثيه سروده است. كاتب يا يكي از كاتبان «جُنگ ايلخاني مرعشي» نيز كه گويا خود در تبريز و نزديك به اين وقايع بوده، آن سروده‌ها را در جُنگ خصوصي خود كه در اين گفتار به آن استناد شده ثبت كرده است. در اين پژوهش، علاوه بر بازجُست ردّ اين سرايندۀ اوايل قرن هشتم هجري در ساير منابع، سروده‌هاي او در اين منبع بازخواني و تصحيح شده است.