بازشناسي جَهْرَمي و جَهْرَميّه و انواع آن در متون فارسي و عربي

بخش مهمي از صنايع دستيِ جَهرُم از گذشته‌ هاي دور با نام‌هاي جَهْرَمي و جَهْرَميّه شهرت داشته كه از اوايل دورۀ اسلامي در متون مختلف فارسي و عربي به آن اشاره شده است؛ اما خلاف آنچه منابع امروزي نوشته‌اند، اين بافته‌ها فقط فرش و گليم نبوده است. اين پژوهش به روش توصيفي ـ تحليلي و با استناد به منابع كتابخانه‌ اي، بازتاب جَهْرَمي و جَهْرَميّه را در متون فارسي و عربي با تبيين مسائلي چون بسامد، جنس و انواع آن بررسي و تحليل كرده است. نتايج نشان مي‌دهد كه در متون فارسي از قرن چهارم، واژۀ «جَهْرَمي» براي انواع زيلو، سجّاده، نمط (نمد)، گليم، سراپرده، حصير و جامه، و در متون عربي از قرن دوم با بسامدي بيش‌ تر و به طرزي به‌نسبت تكراري به صور‌ت هاي «جَهْرَم»، مخفّف جَهْرَميّ و «جَهْرَميّه» براي انواع زَلالي، بساط (فرش)، مصلَّي، نِخاخ (نوعي گستردني دراز)، ثياب، خيمة‌ الحمراء، طراز، وَشي، و نوعي دستبافت ناشناخته به نام بخاري، به كار مي‌رفته است. جنس اين بافته‌ها نيز در برخي از اين متون از پنبه، كتان، پشم، ابريشم، شَعر (مو)، پارچه و برگ درخت نخل تعريف شده و در برخي نامشخص است.