تحقق حق تعيين سرنوشت در چهارچوب مسئوليت حمايت

حق تعيين سرنوشت يكي از اصول بنيادين حقوق بين‌الملل است. اين حق، دروازه ساير حقوق بشري نام گرفته و اهميت ويژه‌اي در حقوق بين‌الملل بشر دارد. از طرف ديگر دكترين مسئوليت حمايت، مفهومي نوپاست كه با محوريت امنيت انساني در برابر چهار جنايت بين‌المللي شكل گرفته است. هدف از اين پژوهش، بررسي امكان بكارگيري اركان غيرمداخله‌اي مسئوليت حمايت در راستاي اعمال حق تعيين سرنوشت است. بنظر مي‌رسد دولت‌هايي كه حق تعيين سرنوشت داخلي مردمان خود شامل گروه‌هاي اقليتي مختلف را نقض و بر خلاف اراده مردمان آن سرزمين بر سر كار هستند، بيشتر از ساير دولت‌ها در معرض ارتكاب جنايات موضوع مسئوليت حمايت هستند. توجه به ركن پيشگيرانه مسئوليت حمايت و بكارگيري ظرفيت‌هاي بين‌المللي براي كمك به دولت‌ها و اصلاح روندها از طريق جلب همكاري نظام حاكم، علاوه بر كمك به تأمين حق تعيين سرنوشت مي‌تواند در راستاي ساير اصول حقوق بين‌الملل همانند حاكميت دولت، يكپارچگي سرزميني و عدم مداخله باشد. اگرچه روشن نبودن معيارهاي مداخلات حمايتي مخالفت‌هايي را بر مي‌انگيزد اما در صورت اعمال بدون تبعيض آن كه تقابل آن با نظم كنوني بين‌المللي مي‌تواند آسيب‌هاي جبران‌ناپذيري بر جامعه بين‌المللي داشته باشد، نيازي به توسل به مفهوم چالش برانگيز جدايي چاره‌ساز نخواهد بود.