امكان ‌سنجي استفاده از راهكارهاي بهينه‌ سازي پوسته ساختمان ‌هاي اداري در مناطق معتدل ايران با بهره‌گيري از نمونه‌‌ بناهاي صفر انرژي اجرا شده در اقليم ‌هاي مشابه

انتشار بيش از حد گاز دي‌ اكسيدكربن اثرات سوئي را بـر محيط‌زيست گذاشته است حدود 40 درصد از مصرف انرژي و 30 درصد انتشار دي‌اكسيدكربن توسط ساختمان‌ها صورت مي‌گيرد. اين در حالي است كه تاثير بسزاي پوسته ساختمان را در تبادل حرارتي و مصرف انرژي و در پي آن انتشار گاز دي‌اكسيدكربن نمي‌توان ناديده انگاشت، اين مقاله به بررسي راهكارهاي طراحي پوسته ساختمان‌هاي صفر انرژي با رويكرد كاهش مصرف انرژي، انتشار دي‌اكسيدكربن و استفاده از انرژي‌هاي تجديدپذير به تفكيك در دو دهه اخير پرداخته است. سپس 34 نمونه ساختمان اداري در مناطق معتدل اروپايي بررسي و پركاربردترين راهكارهاي طراحي پوسته‌هاي آن شناسايي شده است.  نهايتاً پركاربردترين راهكارهاي شناسايي شده جهت امكان‌سنجي قابليت اجرا براي ساختمان‌هاي اداري در اقليم مشابه در ايران بر اساس پارامترهايي چون هزينه، سهولت اجرا در زمان ساخت و سهولت نگهداري پس از ساخت بنا، نياز به نيروي كار ماهر و تجهيزات تخصصي، زمان اجرا، ميزان توليد انرژي و بازگشت سرمايه با استفاده از آنتروپي شانون وزن‌دهي و برحسب وزن تركيبي حاصل از كاربرد و قابليت اجرا رتبه‌بندي شده است. روش تحقيق استفاده شده از نوع توصيفي تحليلي بوده و از ابزارهايي چون بهره‌گيري از نتايج تحقيقات پيشين، بررسي نمونه‌هاي موردي و مقايسه تطبيقي نيز استفاده شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي‌دهند پركاربردترين راهكارها به ترتيب مربوط به استفاده از صفحات فتوولتائيك، عايق‌كاري حرارتي جداره‌ها، استفاده از تهويه طبيعي، توجه به ابعاد و موقعيت پنجره‌ها، استفاده از نور روز، استفاده از مصالح با ظرفيت حرارتي مناسب، استفاده از گلخانه و آتريوم و استفاده از ديوار و بام سبز مي‌باشد. استفاده توامان اين راهكارها در طراحي پوسته‌ها مي‌تواند بيشترين بهره‌وري را به جهت كاهش مصرف انرژي و كاهش انتشار دي‌اكسيدكربن در كوتاه مدت داشته باشد.