تبيين شكاف‌ها و عدم تعادل‌هاي فهرست ميراث جهاني ايران

موضوع شكاف‌هاي فهرست ميراث جهاني در ارتباط با عدم تعادل‌هايي در موضوعات، مضامين و يا آثار از مناطق جغرافيايي كمتر ثبت‌شده، يكي از چالش‌هاي پيش روي كنوانسيون ميراث جهاني محسوب مي‌شود. در اين راستا، پژوهش حاضر بر آثار ايران در فهرست ميراث جهاني متمركزشده و سؤال اصلي پژوهش نيز بر همين موضوع شكل‌گرفته كه «شكاف‌ها و عدم تعادل‌هاي احتمالي فهرست ميراث جهاني ايران در چه بخش‌هايي است؟» پژوهش حاضر به دليل بهره‌گيري از تبيين و تفسير در مقام داوري، پژوهشي كيفي است و به‌منظور انجام آن از راهبرد توصيفي- تاريخي و توصيفي- تفسيري براي گرداوري داده، بهره برده شده است. بدين منظور كليه پرونده‌هاي ثبتي و اطلاعات منتشرشده آثار فهرست ميراث جهاني و فهرست موقت ايران موردبررسي قرارگرفته است و با استفاده از چارچوب‌هاي مطالعه ايكوموس در اين خصوص، دسته‌بندي شده‌اند. تجزيه‌وتحليل داده‌ها نيز با استفاده از استدلال قياسي صورت پذيرفته است. درنهايت بر اساس تجزيه‌وتحليل صورت گرفته و با در نظر گرفتن اولويت‌هاي مضامين و موضوعات بااهميت بالا براي ثبت و اسناد بالادستي، شكاف‌هاي فهرست ميراث جهاني ايران، تبيين و تفسير شده‌اند. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه فهرست ميراث جهاني ايران در موارد مختلف مثل ميراث طبيعي، آثار فرامرزي و يا مضامين خاص ميراث فرهنگي ازجمله ميراث صنعتي، ميراث بومي و يا موضوعاتي در ارتباط با حركت مردم و توسعه تكنولوژي، دچار عدم تعادل و شكاف است.