شناسايي چالش‌هاي گردشگري مناطق روستايي در دوره همه‌گيري كرونا، با رويكرد آمايش سرزمين(مطالعه موردي: روستاي سولقان)

پژوهش حاضر با هدف شناسايي چالش‌هاي گردشگري مناطق روستايي در دوره‌ همه‏گيري كرونا، با رويكرد آمايش سرزمين، در روستاي سولقان انجام شده است و از لحاظ هدف كاربردي است و با بهره جستن از پارادايم كيفي و روش نظريه‌ اكتشافي انجام شده است. جامعه‌ مورد مطالعه‌ پژوهش را كارشناسان و متخصصان گردشگري مناطق مختلف روستايي تشكيل داده‌اند كه با استفاده از روش نمونه‏ گيري هدفمند تركيبي 15 نفر از آنان انتخاب شده‌اند. روش گردآوري اطلاعات با استفاده از مطالعات كتابخانـه‏اي، پروتكل مصاحبه، و مشـاهده‌ مسـتقيم صورت گرفت و تا رسيدن به سطح اشباع نظري ادامه يافت. تجزيه‌وتحليل داده‏ها با استفاده از كدگذاري انجام شد. داده‌هـاي جمع‌آوري‌شـده از طريـق تحليـل محتوايـي واكاوي شـدند. نتايج پژوهش نشــان داد عدم استفاده از ظرفيت‌هاي انساني و طبيعي و فرهنگي روستاها و ناشناخته ماندن و از بين رفتن آن‌ها، كم‌رنگ شدن جاذبه‏هاي بومي و محلي روستاها، ركود اقتصادي (فقر و بي‌كاري)، ناكارآمدي فرايند سياست‌گذاري و برنامه‏ريزي، و فقدان حمايت‌هاي دولتي و محلي مهم‌ترين چالش‌هايي است كه در اثر همه ‏گيري كرونا در روستاي سولقان ايجاد شده است.