بررسي تنوع ژنتيكي اردك سرحنائي (Aythya ferina) با استفاده از شش نشانگر ريزماهواره در ايران

مطالعه ساختار و تنوع ژنتيكي اردك سرحنائي (Aythya ferina) زمستان گذران ايران با استفاده از ريزماهواره است. نمونه برداري 30 قطعه اردك سرحنائي طي سال هاي 1398 تا 1400 از درياي خزر و تالاب هورالعظيم انجام شد. استخراج DNA و تكثير ژن هاي هدف مايكروستلايت با پرايمرهاي مربوطه و تجزيه و تحليل هاي آماري با نرم افزارهاي Gene Alex، GelAnalayzer، Arlequin و MEGA صورت گرفت. بيشترين تعداد آلل واقعي، 7 آلل در جايگاه ژني Alp36 در جمعيت جنوب و كمترين آلل واقعي، 2 آلل در جايگاه ژني Alp36 در جمعيت شمال مشاهده گرديد. بيشترين تعداد آلل موثر با فراواني 5.000 در جمعيت شمال Smo11 و كمترين تعداد آلل موثر در جمعيت شمال و جنوب 2.000 در جايگاه ژني Alp2 و Alp36 مشاهده گرديد. دامنه هتروزيگوسيتي مشاهده شده در تمامي جايگاه هاي ژني جمعيت ها بين 0.133تا 1.000 بود و بيشترين هتروزيگوسيتي مشاهده شده در Alp36 در منطقه ي شمال و Sfiq4 در منطقه جنوب با فراواني 1.000 و كمترين مقدار در منطقه شمال در Mmo3 با فراواني 0.133 مشاهده گرديد. دامنه ي هتروزيگوسيتي مورد انتظار (He) بين مناطق نمونه برداري در جايگا ه هاي ژني بين 0.491 تا 0.800 بود بيشترين هتروزيگوسيتي مورد انتظار دركل مناطق در جايگاه ژني Smo11 در شمال و كمترين هتروزيگوسيتي مورد انتظار در جايگاه ژني Mmo3 در جنوب مشاهده گرديد.Fst 0.25 محاسبه گرديد. با توجه به نتايج آلل ها، از آنجائي كه Fst كمتر از 0.33 بوده و تمامي لوكوس هاي مورد مطالعه انحراف معني داري از تعادل هاردي- واينبرگ نشان دادند (بجز دو لوكوس sfiq4 و smo11 در جمعيت جنوب كه فاقد معني بودند)، حاكي از تفاوت ژنتيكي كم بين جمعيت ها و جريان ژني بالا درون جمعيت هاي ايران است. همچنين درخت فيلوژني ترسيم شده جريان ژني بالاي درون جمعيتي را نشان مي دهد.