اثر كم‌آبياري و خاك‌پوش بر رشد، عملكرد و كيفيت ميوه گياه هندوانه

اين پژوهش با هدف بررسي اثر كم‌آبياري و خاك‌پوش بر گياه هندوانه با آزمايش مقدماتي به‌صورت كرت‌هاي خرد‌شده بر پايه طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار، در مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي جنوب استان كرمان، در سال 1401-1400 انجام شد. كرت اصلي، آبياري قطره‌اي با سه سطح 100، 70 و 50 درصد نياز آبي و كرت فرعي، خاك‌پوش با سه سطح برگ خردشده خرما، پلاستيك سياه و بدون خاك‌پوش (شاهد) در نظر گرفته شد. بر اساس نتايج، آثار ساده و برهم‌كنش تيمارها بر طول ساقه، سطح برگ، عملكرد، بهره‌وري آب، محتواي آب نسبي، رنگيزه‌هاي فتوسنتزي، پرولين، فنول كل، آنزيم سوپراكسيد ديسموتاز برگ و طول و عرض ميوه و آثار ساده آبياري و خاك‌پوش بر طول ميان‌گره، پايداري غشاء و ويتامين ث، اثر ساده آبياري بر درصد ماده خشك ميوه، انشعابات ساقه و اثر ساده خاك‌پوش بر شكل ميوه و مواد جامد محلول معني‌دار شد. مقادير pH و اسيد كل، مزه و ليكوپن ميوه تحت تأثير تيمارها قرار نگرفت. بيش‌ترين عملكرد (ton/haو60/1) با آبياري كامل و خاك‌پوش پلاستيك، و بيش‌ترين بهره‌وري آب (kg/m3و15/1) با آبياري 70 درصد و خاك‌پوش پلاستيك، بدون تفاوت معني‌دار با آبياري كامل و خاك‌پوش‌هاي پلاستيك و برگ خرما حاصل شد. يافته‌ها نشان داد اثربخشي خاك‌پوش پلاستيك با آبياري كامل و 70 درصد در مقايسه با آبياري 50 درصد بر رشد و عملكرد بيش‌تر بود. خاك‌پوش برگ خرما با وجود برتري نسبت به شاهد در آبياري كامل، به‌علت داشتن غلظت زياد سديم (mg/kgو1800) در سطوح كم‌آبياري آثار مثبت ناچيزي داشت.