ارائۀ يك الگوي بومي هم‌راستاسازي توسعۀ آموزش‌هاي تكنيكي ـ تكميلي دانشگاهي با نياز بازار كار

ضعف هم‌راستايي آموزش‌هاي دانشگاهي با نيازمندي‌هاي بازار كار از جمله دغدغه‌هاي مهم نظام آموزشي كشور است، اما مدلي كه بر اساس آن استراتژي مشخصي براي مواجهه با اين چالش تدوين و اجرا شود در دسترس نيست. با توجه به اين خلأ تئوريك، مقالۀ پيش‌رو درصدد است الگويي بومي به‌منظور هم‌راستاسازي توسعۀ آموزش‌هاي تكنيكي ـ تكميلي دانشگاهي با نياز بازار كار را با روش پژوهش آميخته و بر منطق آشيانه‌اي ارائه كند. در بخش كيفي تا دستيابي به اشباع نظري با 17 نفر مصاحبه انجام شد؛ روش نمونه‌گيري در اين بخش نمونه‌گيري نظري و بر اساس تكنيك گلوله‌برفي بوده است. در بخش كمّي پرسشنامه‌اي در اختيار 120 نفر از متخصصان قرار گرفت. روايي ابزار پژوهش در بخش‌هاي مختلف با استفاده از تكنيك‌هاي خودبازبيني، مثلث‌سازي و غيره و پايايي با ضريب آلفاي كرونباخ بررسي و تأييد شد. به‌طور خلاصه، يافته‌هاي پژوهش نشان داد مجموعه عواملي به‌صورت چندبعدي و درهم‌تنيده بر كارآمدي و توسعۀ آموزش‌هاي دانشگاهي متناسب با تقاضاي بازار، تأثير گذارند. مدل پارادايمي ارائه‌‌شده نيز نشان‌دهندۀ آن است كه اين پديده متأثر از عوامل مختلفي است كه در شرايط علّي، مداخله‌اي و زمينه‌اي ‌طبقه‌بندي‌شدني هستند و نتايج مختلف اقتصادي، آموزشي و اجتماعي به‌عنوان پيامدهاي اجراي راهبردهاي توسعۀ آموزش‌هاي تكنيكي ـ تكميلي قابليت مطرح‌شدن دارند. برنامه‌ريزي صحيح در راهبردها با مجموع بار عاملي 4٫14 مهم‌ترين نقش و حضور اساتيد مهارتي باتجربۀ اجرايي در عوامل مداخله‌گر با بار عاملي 1/000 ضعيف‌ترين نقش را در ارائۀ الگو دارند.