بررسي اثرات بدهي‌هاي دولت بر شاخص فقر در ايران؛ با رويكرد رگرسيون انتقال ملايم (STR)

فقر از جمله متغيرهايي است كه تحت تأثير كسري بودجه و بدهي دولت قرار دارد. اثرات بدهي‌هاي دولتي بر فقر را مي‌توان به دو بخش اوليه و ثانويه تفكيك كرد. اثرات اوليه بدهي‌هاي دولتي، به علل به وجود آمدن آنها و اثرات ثانويه بدهي‌هاي دولتي به روش‌هاي تأمين مالي آنها بستگي دارد. بر اين اساس، در مطالعه حاضر تلاش خواهد شد به بررسي اين اثرگذاري در قالب روش‌هاي غيرخطي رگرسيون انتقال ملايم طي دوره زماني 1370 تا 1401 براي اقتصاد ايران پرداخته شود. نتايج برآوردها نشان داد، اثرات اوليه بدهي‌هاي دولت بر متغير شاخص فقر منفي و معنادار شده، ولي اثرات ثانويه مثبت و معنادار بوده است، لذا برآيند كل نشان داد كه افزايش بدهي‌هاي دولت منجر به افزايش 801/2 درصدي در فقر خواهد شد. نرخ تورم و رشد جمعيت در هر دو رژيم داراي اثرات مثبت و معناداري بر فقر بودند. همچنين اثرات متغيرهاي حكمراني، توسعه انساني و رشد توليد ناخالص داخلي در رژيم اول بر فقر مثبت بوده ولي در رژيم دوم اين اثرات منفي و كاهش‌دهنده فقر بوده است.