شناسايي و مدليابي عوامل موثر بر مديريت دانش در سازمان هاي نظام مهندسي مبتني بر رهيافت تركيبي تحليل مضمون و حداقل مربعات جزئي

هدف اين پژوهش شناسايي و مدليابي عوامل موثر بر مديريت دانش در سازمان هاي نظام مهندسي مبتني بر رهيافت تركيبي تحليل مضمون و حداقل مربعات جزئي در SEM، است. در بخش كيفي اين تحقيق، با استفاده از روش هدفمند قضاوتي، از نظرات 12 نفر از اساتيد و خبرگان سازمان هاي نظام مهندسي ساختمان مستقر در استان تهران استفاده شد. همچنين، در بخش آماري تحقيق و بر اساس روش تحليل توان، از نظرات 232 نفر از كارشناسان مرتبط با مبحث تحقيق در كليه سازمان هاي نظام مهندسي ساختمان سطح كشور استفاده گرديد. فرايند تجزيه و تحليل داده ها در دو مرحله انجام شد كه شامل شناسايي عوامل موثر بر مديريت دانش در سازمان هاي نظام مهندسي از طريق مصاحبه و با استفاده از روش تحليل تم و بررسي روابط، برازش و اعتبارسنجي مدل تحقيق از طريق ابزار پرسشنامه‌ و مدل سازي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي است. نتايج تحقيق نشان داد، مديريت دانش در سازمان هاي نظام مهندسي فرايندي گام به گام داشته و از پنج مرحله تبيين قصد راهبردي و ضرورت نياز به مديريت دانش؛ برقراري ارتباط و ارتقا سرمايه فرهنگي، اجتماعي و سرمايه فناورانه؛ تحليل نيازهاي فعلي سازمان در راستاي تعيين بهترين شيوه مديريت دانش؛ تأمين و اجراي مديريت دانش با رويه‌ها و منابع كاملاً مشخص؛ ارزيابي و نظارت مستمر بر اجراي مديريت دانش جديد و اصلاح، تشكيل شده است.