ارزيابي توليد توت‌فرنگي گلخانه‌اي به روش هيدروپونيك بر اساس شاخص‌هاي زيست محيطي، اكسرژي و امرژي براي بهبود پايداري

در اين مطالعه توليد توت‌فرنگي گلخانه‌اي به روش هيدروپونيك در شهرستان ساوجبلاغ از نظر تبعات زيست‌محيطي ناشي از مصرف نهاده‌هاي كشاورزي، شاخص تقاضاي اكسرژي و امرژي مورد بررسي و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از شاخص‌هاي ارزيابي با استفاده از روش IMPACT 2002+ در نرم‌افزار Simapro بدست آمد. نتايج نشان داد كه كود فسفات (P2O5) با حدود 89 درصد بيش‌ترين تأثير را بر بخش اثر استخراج منابع دارد. طبق محاسبات انجام شده حاصل از وزن‌دهي، دسته خسارت انسان داراي بيش‌ترين مقدار و دسته كيفيت زيست‌بوم داراي كم‌ترين مقدار خسارت بود. احتراق سوخت ديزل و الكتريسيته به ترتيب با مقادير mPt 43.68 و mPt 32.17، داراي تأثير به‌سزايي در خسارت سلامت انسان بودند. بر اساس شاخص اكسرژي نيز، منابع تجديدناپذير فسيلي با سهم حدود 99 درصد و مقدار 4E+1.09 مگاژول بر تن، بيش‌ترين تقاضاي اكسرژي تجمعي را به خود اختصاص دادند. همچنين بر اساس نتايج، بيش‌ترين امرژي در توليد محصول مربوط به نيروي كار انساني با مقدار (sej/ha) 16E+1.73 و پس از آن بيش‌ترين مقادير امرژي به ترتيب مربوط به آب آبياري با مقدار (sej/ha) 16E+1.36 و گاز شهري معادل (sej/ha) 15E+5.36 محاسبه شد. بر اساس نتايج حاصل، پيشنهاد مي‌گردد كه با به‌كارگيري روش‌هاي نوين مديريت گلخانه بر مبناي مصرف بهينه نهاده‌هاي كشاورزي اثرات زيست‌محيطي ناشي از توليد توت‌فرنگي را كاهش و پايداري توليد اين محصول را افزايش داد.