افزايش ميزان توليد بيوگاز از ضايعات ميوه: استفاده از پيش تيمارهاي شيميايي، مكانيكي و حرارتي و هضم تركيبي با فضولات دامي

سالانه بخش قابل توجهي از محصولات ميوه و تره‌بار به دليل نامناسب بودن سيستم حمل و نقل و امكانات ذخيره سازي در كشور تلف مي‌شود. ضايعات محصولات توت‌فرنگي و سيب در ايران به ترتيب 40% و 31% تخمين زده مي‌شود كه مي‌تواند به عنوان منبع زيست‌توده در توليد بيوانرژي در نظر گرفته شود. ضايعات ميوه با وجود پتانسيل مناسب در توليد بيوگاز، به دليل داشتن مواد ليگنوسلولزي براي كاهش زمان تجزيه بيولوژيكي به پيش تيمار نياز دارند. در اين پژوهش تاثير پيش تيمار‌هاي مكانيكي، شيميايي و حرارتي بر تجزيه پذيري ضايعات ميوه و ميزان توليد بيوگاز از هضم تركيبي آن با فضولات دامي بررسي شد. پيش تيمار مكانيكي با خرد كردن ضايعات سيب و توت فرنگي به قطعات 5، 10 و 15 ميلي متر، پيش تيمار شيميايي با قرار دادن ضايعات ميوه در محلول هيدروكسيدسديم (NaOH) به غلظت‌هاي 6، 8 و 10 درصد به مدت 3 ساعت و تيمار حرارتي با قرار دادن ضايعات به همراه آب مقطر در داخل مايكروويو در توان 800 وات به مدت 10، 20 و 30 دقيقه انجام شدند. ضايعات پيش‌فرآوري شده با فضولات دامي تركيب شده و در شرايط هضم ‌بي‌هوازي به مدت 25 روز داخل هاضم‌هاي ناپيوسته تغذيه شدند. نتايج نشان داد كه پيش تيمارهاي‌هاي خرد كردن، هيدروكسيد سديم و مايكروويو ميزان توليد بيوگاز را نسبت به حالت شاهد به ترتيب 5%، 50.9% و 27.3% افزايش دادند. روش پيش‌فرآوري شيميايي با هيدروكسيد سديم بيشترين تأثير را بر ميزان بيوگاز توليدي داشت و مي‌تواند به عنوان روشي مطلوب براي پيش‌فرآوري ضايعات مذكور پيشنهاد شود.