مطالعه برخي مشخصات فيزيكي خاك با ابزار دقيق براي شناخت معضل فشردگي و اصلاح عمليات زيرشكن‌زني مزارع نيشكر با رويكرد كشاورزي دقيق

فشردگي خاك يك معضل، كشاورزي و محيط زيست است. در مزارع نيشكر  خوزستان مهم ترين عمليات‌ها، استفاده از زيرشكن‌هاي سبك و ريپرهاي بلدوزر براي رفع فشردگي مي‌باشد. هدف از اين تحقيق بعد از شناساندن و به كارگيري ابزار و شيوه هاي نمونه برداري سريع و آسان براي شناخت دقيق تر خاك و اثرات زيرشكن زني مرسوم و تاكيد بر ضرورت كشاورزي دقيق در دو مزرعه 25 هكتاري است. نتايج نمونه‌برداري تا عمق80 سانتيمتر نشان داد، ميزان شن از ذرات ديگر كمتر و مواد آلي  هر دو مزرعه از سطح به عمق كاهشي بود. رطوبت  در مزرعه1 با ميانگين 7.64 و 17.42 و در مزرعه2 با 8.89 و 20.85 درصد به‌ترتيب كمترين و بيشترين است. تخلخل خاك  مزارع بسيار كم و از ميانگين 35.85 تا 49.81 درصد مشاهده شد. كمترين و بيشترين تراكم نسبي خاك در مزرعه1 به‌ترتيب 76.41 و 82.08 درصد و در مزرعه2  77.16 و 82.07 درصد است. الگوي مرسوم زيرشكن زني موجب ايجاد لايه‌هاي سخت در عمق‌هاي حداقل 65 سانتي‌ مي‌شود. فشردگي مزارع  نزديك بهم و1.6 مگاپاسكال است و بيشينه فشردگي در لايه سطحي بين 7تا20 سانتيمتري و مربوط به مسير جوي ها و بالاتر از 3 مگاپاسكال بود. وضعيت فشردگي در جوي، پشته و پاشنه متغير بوده و دلايل فشردگي هاي سطحي و مياني عبارتند از، تردد ماشين‌هاي برداشت؛ سبدهاي حمل ني؛ تقارن فصل بارندگي و برداشت؛ پاشنه شخم گاوآهن برگردان و ريپرها است. استفاده از ماشين الكتروهيدروليك نفوذسنج مخروطي با نوآوري و به‌كارگيري سامانه برقي  امكان ترسيم نقشه‌هاي مشخصه هاي فيزكي خاك  و تعيين حداكثر عمق زيرشكن زني براي پيش گيري عبور از عمق بحراني فراهم و  شرايط به‌كارگيري فناوري نرخ متغير امكان پذير شد.