مميزي دانش در كتابخانه‏ هاي دانشگاهي ايران با رويكرد تحليل عاملي

يكي از عواملي كه منجر به موفقيت مديريت دانش در سازمان مي شود، مميزي دانش است. در تحقيق حاضر هدف ارائه الگوي تحليل عاملي مميزي دانش در كتابخانه هاي دانشگاهي ايران بود.روش اجراي پژوهش حاضر پيمايشي-توصيفي بود و جهت بررسي روابط بين متغيرها از الگوي معادلات ساختاري بهره گرفته شده است. جامعه آماري تحقيق در بخش كمي شامل مديران نهايي و مديران بخش هاي كتابخانه هاي مركزي دانشگاه هاي وابسته به وزارت علوم تحقيقات و فناوري بود. روش نمونه گيري كتابخانه ها، با توجه به پراكندگي آن ها در كل كشور ابتدا به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي و سپس به روش هدفمند كتابخانه مركزي بزرگترين دانشگاه مركز استان انتخاب شدند. تعداد 300 پرسشنامه در بين آنان توزيع شد كه از اين تعداد به 279 پرسشنامه پاسخ داده شد. براي جمع‌آوري داده‌ها در اين پژوهش از مطالعات كتابخانه‌اي به منظور جمع‌آوري ادبيات نظري و پژوهشي استفاده گرديد و همچنين به منظور جمع‌آوري داده‌هاي آماري از روش ميداني با ابزار پرسشنامه استفاده ‌گرديد.براساس يافته ها بيشترين درصد به متغير تحليل جريان دانش (47.83) و كمترين درصد به ترسيم نقشه دانش (18.57) اختصاص دارد.استفاده از مميزي دانش در كتابخانه هاي دانشگاهي منجر به جريان دانش مي شود و مدل مناسب براي اين سازمان‌ها شامل ابعاد و مولفه هاي مميزي دانش است كه بايد راهنماي عمل مديران كتابخانه هاي دانشگاهي قرار گيرد.