شناسايي شاخص هاي آموزش منابع انساني در بانك ملي ايران با رويكرد مديريت دانش

‌هدف: اين مطالعه با هدف شناسايي شاخص هاي آموزش منابع انساني در بانك ملي ايران با رويكرد مديريت دانش صورت گرفت، بنابراين از منظر هدف يك مطالعه كاربردي است. روش شناسي: روش پژوهش آميخته از نوع اكتشافي با رويكرد كيفي و به روش هاي فراتركيب و دلفي بود. در مرحله نخست از روش فراتركيب استفاده گرديد كه ﺟﻤﻌﺎً 156 منبع مرتبط با موضوع پژوهش يافت شد و درنهايت 71 ﭘﮋوﻫﺶ مورد تحليل قرار گرفت. پس از شناسايي مقوله‌ها به روش فراتركيب، با روش دلفي فازي، با ابزار پرسشنامه و نظرسنجي از خبرگان به اعتبارسنجي و ارائه شاخص‌هاي نهايي پرداخته شد. يافته ها: در اين پژوهش با بررسي و دسته‌بندي و بومي سازي كدهاي توصيفي حاصل از متون، 42 مقوله فرعي شناسايي و با توجه به شباهت و قرابت معنايي آن‍ها، در 9 مقوله اصلي شامل: توانمندي علمي منابع انساني،‌ صلاحيت رفتاري منابع انساني،‌ سياست‌ و قانون‌گذاري، عوامل اجتماعي، رهبري آموزشي، رويكرد مديريت دانش، ارزيابي و كنترل كيفيت آموزشي، فرهنگ يادگيري و آموزش منابع انساني و سه بعد فردي، محيطي و سازماني طبقه ‍بندي گرديد. نوآوري (ارزش): اين پژوهش براي نخستين بار به‌طور خاص به شناسايي شاخص هاي آموزش منابع انساني در بانك ملي با رويكرد مديريت دانش پرداخته است و در ساير نهادهاي مالي نيز كاربرد دارد. نتيجه گيري: يافته ها نشان داد در آموزش كاركنان با رويكرد مديريت دانش، يادگيري، بخش اصلي هر شغل مي ‍شود و ضمن آن كاركنان از همديگر مي ‍آموزند و به ديگران ياد مي ‍دهند و مي ‍توان نيازهاي دانشي كاركنان و سازمان را به‌طور موفقيت آميز تأمين كرد. يادگيري فردي و سازماني، قابليت ها و توانمندي هاي جديدي در كاركنان ايجاد و اين قابليت ها تبديل به محصول، كالا و خدمات مي گردد و سودآوري بانك تضمين مي شود.