بررسي رابطه بين مديريت دانش شخصي كتابداران با بهره‌وري نيروي انساني (موردمطالعه: كتابخانه‌هاي عمومي استان خوزستان)

نوع پژوهش بر اساس هدف بنيادي و ازنظر روش گردآوري اطلاعات، توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كاركنان كتابخانه‌هاي عمومي استان خوزستان در سال 1399(378 نفر) بودند كه با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده و با كمك جدول كوكران 191 نفر به‌عنوان نمونه آماري پژوهش انتخاب شدند. جهت گردآوري داده‌ ها از پرسش‌نامه محمودي و باقري (۱۳۹۲) در بعد مديريت دانش شخصي و پرسش‌نامه هرسي و گلداسميت (۱۹۸۰) در بعد بهره‌وري نيروي انساني استفاده شده‌است. در اين پژوهش از آزمون t تك نمونه ‌اي براي تعيين معني‌داري اختلاف بين متغيرها، آزمون همبستگي پيرسون براي بررسي وجود يا عدم وجود رابطه بين دو متغير و آزمون t مستقل دو نمونه‌ اي و آزمون واريانس در نرم‌ افزار اس‌پي‌اس اس 24 استفاده شده‌است. نتايج حاصل از يافته‌ هاي پژوهش نشان داد كه كاركنان كتابخانه‌ هاي عمومي با كسب نمره 3.18 در سطح مطلوب در مديريت دانش شخصي قرار دارند. بين مهارت ‌هاي مديريت دانش شخصي، در مهارت توانايي از متوسط بالاتري برخوردار بوده و اين نشان داد كه از اعتمادبه‌نفس لازم جهت فراگيري ساير ابعاد مديريت دانش لازم برخوردارند. برخلاف انتظار، افزايش تجربه و دانش ناشي از بالا رفتن مدرك تحصيلي و سابقه خدمت بر مهارت مديريت دانش شخصي كاركنان مؤثر واقع نشد و تنها متغير شخصي سن با مهارت‌هاي مديريت دانش شخصي ارتباط دارد. متغير سن به لحاظ برخورداري از تجربه و اعتمادبه‌نفس بالاتر در اين سطح از ميانگين نسبت به ساير متغيرها قرار گرفته‌است. مديريت دانش شخصي نقش بسزايي در موفقيت مديريت دانش سازماني دارد. كتابداران كتابخانه‌هاي عمومي نيز مانند كاركنان ساير سازمان ‌ها نيازمند برخورداري از مهارت‌هاي مديريت دانش شخصي هستند تا بتوانند عملكرد شخصي و سازماني را بهبود بخشيده و درنهايت بهره‌وري سازمان خود را افزايش دهند. مديريت دانش شخصي نقش مهمي در فرايند مديريت دانش براي فرد و سازمان ايفا مي كند. مديريت دانش شخصي به بحث خود كارآمدي و ارزشمندتر ساختن افراد براي سازمان و درنتيجه ايجاد ارزش بيشتر براي تك‌تك كاركنان مي‌پردازد. بر اين اساس پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين مديريت دانش شخصي كتابداران كتابخانه ‌هاي عمومي با بهره‌وري نيروي انساني در اين كتابخانه ‌ها پرداخته‌است.