شبكه معنايي الزامات تربيتي در واكاوي انسان‌شناسانه آثار مرتضي مطهري

هدف اين پژوهش واكاوي انسان‌شناسي استاد مطهري و ترسيم شبكه معنايي الزامات تربيتي آن است. روش به‌كاررفته در اين پژوهش توصيفي-تحليلي و استنباطي است كه از طريق مراجعه مستقيم به آثار و اسناد دست‌اول به انجام رسيده است. اين پژوهش نشان مي‌دهد شهيد مطهري در آثار خود ابتدا با بيان تمايزهاي موجود ميان انسان و ساير حيوانات، نتيجه مي‌گيرد كه امتياز انسان بر حيوان در گرايش‌هاي ويژه انساني است كه در سرشت و طبيعت انسان نهاده شده است. سپس در مرحله بعد با تمايز نهادن ميان افراد نيك و بد تاريخ و نشان دادن علت امتياز گروه اول بر گروه دوم، ملاك انسانيت انسان را ارزش‌هاي انساني معرفي مي‌كند و درنهايت استدلال مي‌كند كه ارزش‌هاي انساني همان گرايش‌هاي ويژه انساني است كه ريشه در سرشت و فطرت انساني او دارد. اين ارزش‌ها كه به‌صورت بالقوه در نوع انسان هست همان استعدادهاي ويژه انسان است كه شهيد مطهري آن‌ها را فطريات انسان مي‌نامد. شهيد مطهري اعتقاد دارد در تربيت، شناخت انسان، استعدادهاي انسان، شناخت دقايق ذهن و عواطف و مشاعر انسان و حتي ريشه ماوراءالطبيعه وجود انسان لازم و ضروري است.