اثربخشي آموزش مهارت‌هاي سواد اطلاعاتي بر هوش اجتماعي و سطح خودكارآمدي در مهارت حل مسئله

هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش مهارت‌هاي سواد اطلاعاتي بر هوش اجتماعي و سطح خودكارآمدي دانشجويان در حل مسئله بود. پژوهش حاضر از نوع كاربردي و با روش آزمايشي با پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه گواه (طرح سولومون) انجام شد. جامعه آماري دانشجويان كارشناسي ارشد دانشگاه آزاد اسلامي در سال تحصيلي 1401-1400 و نمونه پژوهش بر اساس جدول كرجسي و مورگان 76 نفر تعيين گرديد كه به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌بندي‌شده در چهار گروه 19 نفري و درون‌گروهي تصادفي به دو گروه آزمايشي و گواه علوم انساني و مهندسي تقسيم شدند. براي جمع‌آوري اطلاعات از پرسش‌نامه هوش اجتماعي ترومسو و پرسش‌نامه خودكارآمدي عمومي شرر و همكاران استفاده شد؛ كه روايي آن از طريق محتوايي و پايايي آن از طريق آلفاي كرونباخ به ترتيب،0.78 و 0.73 مورد تأييد قرارگرفته است. ابتدا براي هر چهار گروه، پيش‌آزمون اجرا و سپس، مداخله آزمايشي به‌عنوان متغير مستقل در 8 جلسه 45 دقيقه‌اي، روي گروه‌هاي آزمايش اجرا گرديد. پس از پايان آموزش، از هر چهار گروه پس‌آزمون گرفته شد. جهت تحليل داده‌ها از آزمون تحليل كوواريانس و تي استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه آموزش مهارت‌هاي سواد اطلاعاتي در افزايش ميزان هوش اجتماعي در شركت‌كنندگان گروه‌هاي آزمايش اثربخشي مثبت دارد، همچنين نتايج آزمون نشان داد آموزش مهارت‌هاي سواد اطلاعاتي بر خود كارآمدي دانشجويان در حل مسئله در مرحله پس‌آزمون تأثير معناداري داشته است، ولي تفاوتي بين رشته‌ها ازنظر هوش اجتماعي و خود كارآمدي دانشجويان مشاهده نشد. نتايج پژوهش بر اثر سودمند آموزش مهارت‌هاي سواد اطلاعاتي در بهبود هوش اجتماعي و رويكرد شناختي دانشجويان در جهت افزايش سطح خود كارآمدي آن‌ها در حل مسئله، تأكيد دارد.