تصويرسازي در سه‌خشتي‌هاي كرمانجي

سه‏‌خشتي گونه‌‏اي از سروده‏‌هاي كرمانجي است كه بيش از آنكه معناگرا باشد، ساختارگراست و تصويرسازي بيشترين نقش را در شاكلۀ اين شعرها دارد. هدف پژوهش حاضر، توصيف و طبقه‏‌بنديِ خوشه‏‌هاي تصويريِ پُرتكرار و تحليل چرايي و چگونگيِ بازنمايي آن‏ها در سه‌‏خشتي‏‌هاست. با وجودِ سه‌‏خشتي‏‌هاي مكتوبي كه در دهه‏‌هاي اخير گردآوري شده‏‌اند، به جهت الزام به اَصالت سروده‌‏ها و پرهيز از خطاهاي احتماليِ موجود، نمونه‏‌هاي مورد بررسي در اين مقاله را از راويان اصلي آن‌‏ها شنيديم و ثبت كرديم. با وجود اين براي ارائۀ شاهدهاي مثال از منابع مكتوب نيز بهره ‏برديم. پرسش‏‌هاي اصلي مقاله اين است: پايۀ تصويرهاي بازنمايي‌‏شده در اين ترانه‏‌ها از مجموعۀ كدام پديده‏‌ها گرفته شده ‏است؟ اين تصويرها را در قالب كدام خوشه‏‌هاي تصويري مي‏‌توان طبقه‏‌بندي كرد؟ مبناي نظري اين تحقيق براي رده‌‏بندي و تحليل تصويرسازي در سه‏‌خشتي‌‏ها، تصوير زباني و تصوير مجازي است كه متأثر از دو گونه كاربردِ واقعي و مجازي زبان در ادبيات است. يافته‏‌هاي پژوهش نشان مي‌‏دهد كه خوشه‌‏هاي تصويري عاشق، معشوق و محيط طبيعي بسامد بيشتري دارند. همچنين تصويرسازي در اين سروده‌‏ها واقع‌‏گرايانه و به قطبِ توصيف و تعبير نزديك‌‏تر است.