ارزيابي توان اكولوژيكي روستاهاي پيراشهري لنگرود براي توسعه گردشگري

ارزيابي توان اكولوژيكي سرزمين سرآغاز تلاش براي برنامه‌ريزي با هدف جلوگيري از پيامدهاي نامطلوب گردشگري روستايي و دستيابي به توسعه پايدار است. اين پژوهش به ارزيابي توان اكولوژيكي روستاهاي پيراشهري لنگرود به منظور برنامه‌ريزي گردشگري پرداخته و در اين زمينه از نقشه‌هاي 1:25000 توپوگرافي و نقشه 1:100000 زمين شناسي، عكس‌هاي هوايي، پوشش‌گياهي، نيمرخ‌هاي توپوگرافي، نقشه‌هاي اقليمي و ساير اطلاعات ديگر در محيط نرم افزار ArcGis، با استفاده از روش كيفي قياسي تعيين اولويت مخدوم بهره بردهاست. اين تحقيق از نظر هدف، «كاربردي» و روش علمي به‌كارگرفته شده در آن از نوع «توصيفي ـ تحليلي» و روش گردآوري اطلاعات، ميداني و اسنادي با استفاده از مشاهده و مصاحبه بوده است. نتايج به دست آمده نشان داد كه در زمينه توان اكولوژيك توريسم متمركز 14.84 درصد از وسعت اين محدوده در طبقه 1 مناسب، 23.63درصد در طبقه 2 مناسب و 60.51 درصد نيز در محدوده نامناسب توريسم متمركز قرار دارند. همچنين نتايج ارزيابي توان اكولوژيك توريسم گسترده نشان داد كه 39.65 درصد از وسعت اين محدوده در طبقه 1 مناسب، 5.96 درصد در طبقه 2 مناسب و 54.22 درصد نيز در محدوده نامناسب توريسم گسترده قرار دارند. در همين راستا موقعيت روستاهاي پيراشهري از لحاظ توان اكولوژيك توريسم گسترده و متمركز نيز در طبقات مختلف آن نشان داده‌شده‌است.