تبيين ژئوپليتيكي منافع استراتژيك آمريكا در منطقه آسياي ميانه

بر اساس نظريه مكيندر ، همواره از آسياي مركزي به عنوان يكي از مناطق ژئوپليتيكي مهم جهان ياد مي شود كه اين منطقه پس از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي و با تشكيل كشورهاي استقلال يافته ، دچار تغييرات گسترده اي شد . در اين زمينه در طي دهه اخير با افزايش نفوذ جمهوري اسلامي ايران ، افزايش نفوذ سياسياقتصادي چين در آسياي مركزي و همچنين افزايش مداخلات فدراسيون روسيه در كشورهاي مذكور ، همواره منافع ايالات متحده آمريكا را در اين منطقه با چالش ها و مشكلات متعددي مواجه ساخت . با توجه به تاثيرات نفوذ استراتژيك آمريكا در منطقه آسياي مركزي و تاثيرات آن برمنافع امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران ، پژوهش حاضر با روش توصيفيتحليلي و كاربردي به تبيين ژئوپليتيكي منافع استراتژيك آمريكا در منطقه آسياي ميانه پرداخته است . جامعه آماري پژوهش حاضر از كليه كارشناسان و صاحب نظران و كارشناسان جغرافياي سياسي تشكيل شده است كه حجم نمونه آن بر اساس مدل كوكران تعداد 50 نفر تخمين زده شد. به منظور تحليل يافته هاي تحقيق نيز از آماره هاي توصيفي آزمون هاي ميانگين ، فريدمن و بينومال تست در نرم افزار spss استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه ميان عوامل ژئواستراتژيك ، ژئواكونوميك و افزايش حوزه نفوذ ايالات متحده آمريكا در منطقه آسياي مركزي رابطه اي مستقيم وجود دارد.همچنين در بخش هاي ديگر افزايش پايگاه هاي نظاميجاسوسي،شكستن هژموني روسيه و چين و افزايش درآمدهاي اقتصادي آمريكا ، مهمترين منافع و اهداف پيش روي آمريكا در آسياي مركزي در طي بازه زماني 2020 الي 2022 است.