ارزيابي ميزان آسيب‌هاي اجتماعي مجتمع‌هاي مسكوني اقشار كم‌درآمد بر اساس ابعاد كالبدي(نمونه موردي: شهر جديد صدرا)

تامين مسكن براي اقشاركم‌درآمد يكي از چالش‌هاي مهم به ويژه در كشورهاي درحال توسعه مي‌باشد و عدم تامين مسكن مناسب منجر به افزايش آسيب‌هاي اجتماعي مي‌شود. لذا، پژوهش حاضر ارزيابي ميزان آسيب‌هاي اجتماعي مجتمع‌هاي مسكوني اقشار كم‌درآمد بر اساس ابعاد كالبدي را مدنظر قرار داده است. در تحقيق حاضر با توجه به ماهيت و نوع پژوهش كه به‌صورت توسعه ايكاربردي مي‌باشد و روش انجام آن‌كه توصيفيتحليلي است. قابل ذكر است كه براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامه و مصاحبه به‌عنوان ابزارهاي اصلي بهره برده شده است. در اين پژوهش، پرسشنامه‌ها توسط افراد جامعه آماري و به‌صورت نمونه‌گيري تصادفي توزيع و تكميل شدند.جامعه‌ آماري ساكنين مجتمع‌هاي مسكوني اقشار كم درآمد در شهرجديد صدرا مي‌باشد كه معادل 35318نفر است. براي محاسبه حجم نمونه تحقيق از فرمول كوكران استفاده شده است كه معادل 380 نفر محاسبه گرديده است. هم‌چنين، براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از نرم‌افزار تحليل آماري آموس به كمك مدل معادلات ساختاري استفاده‌شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه در جهت كاهش آسيب‌هاي اجتماعي در مجتمع‌هاي مسكوني اقشار كم‌درآمد مولفه‌هاي كالبدي هم‌چون حس تعلق، مبلمان و زير ساخت‌ها، نظام عملكردي، دسترسي، نور و روشنايي، نظام فعاليتيكاربري، كالبديفضايي، و منظر و فضاي سبز مي‌توانند اثرگذار واقع شوند. بر اساس مولفه‌هاي ذكر شده نيز راهكارهايي هم‌چون بستر سازي فعاليت‌هاي مشاركتي جهت شناخت همسايگان از يكديگر و گسترش روابط اجتماعي آن‌ها، توجه به وجود فضاهاي باز و نيمه باز در راستاي بهره‌وري مناسب و كنترل دسترسي به آن‌ها و تنوع فضايي و فعاليتي در فضاهاي عمومي مجتمع‌هاي مسكوني افزايش يابد و .... ارائه شده است.