تحليل اثرات رضايتمندي بر تحرك مسكوني در گروه اقشار كم درآمد شهر جديد پرديس

مسكن به منزله ي نياز انسان، مقوله اي پيچيده معرفي مي شود و ابعاد متنوعي دارد. با وارد شدن به عرصه ي برنامه ريزي مسكن، اين امر حاصل مي شود كه اين نوع برنامه ريزي با توجه به محدوديت ها و نيازهاي سكونتي اقشار مختلف جامعه، در طول ساليان گذشته به شيوه هاي متفاوت درصدد تأمين اين نياز بشر بوده است، لكن امروزه امكانات محدود دولت و افزايش سريع تقاضاي مسكن، اجازه تأمين مسكن براي تمامي افراد جامعه را نمي دهد. از اين رو، چارچوب هدفهاي توسعه ملي بويژه هدف هاي اولويت دار اقتصادي و اجتماعي، سهم مسكن گروه هاي كم درآمد را مشخص مي سازد. لذا هدف اصلي اين پژوهش تحليل و تعيين اثرات رضايتمندي بر تحرك مسكوني در گروه اقشار كم درآمد بر پروژه هاي مسكن مهر در محدوده مسكن مهر پرديس مي باشد. روش اين پژوهش توصيفي تحليلي بوده و ابزار جمع آوري اطلاعات شامل مطالعات اسنادي و ميداني از طريق پرسشنامه مي باشد. همچنين به منظور تجزيه و تحليل از روش تحليل عاملي تاييدي استفاده شده است. نتايج حاكي از آن است كه مسكن مهر پرديس تهران علي رغم زمان و هزينه صرف شده داراي مشكلات متعددي مي باشد كه اين امر بر ميزان رضايت مخاطبين بسيار تأثيرگذار بوده است. نتايج حاصل از بررسي عوامل معرف رضايتمندي سكونتي نشان مي دهد كه عامل رضايت مندي از وضعيت مجتمع مسكوني  ساكنين مسكن مهر پرديس تهران را تبيين مي كنند و وضعيت شاخص هاي كيفي مسكن در دو منطقه 5 و 4 فاز 11 مسكن مهر شهر پرديس از لحاظ تحرك مسكوني از لحاظ مطلوبيت تفاوت دارد.