بررسي تأثير كاربرد اسيد آسكوربيك و همزيستي قارچ مايكوريزا و باكتري آزوسپريليوم بر گياه داروي ريحان تحت تاثير رژيم هاي مختلف آبياري

با توجه به افزايش جمعيت و تقاضاي روز افزون براي مواد غذايي، از كودهاي شيميايي به عنوان ابزاري براي ميل به حداكثر توليد در واحد سطح، استفاده بي رويه شده كه خسارت هاي جبران ناپذيري بر پيكره محيط زيست وارد كرده است. از طرف ديگر امروزه رويكرد جهاني به سمت كشاورزي ارگانيك است.يكي از راهكارهاي افزايش مقاومت گيا نسبت به شرايط تنش زاي محيطي بالا بردن سطح سوبستراهاي آنزيم هاي آنتي اكسيدان و مواد آنتي اكسيدان درون سلولي مانند اسيد آسكوربيك مي باشد.اين آزمايش به صورت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوك كامل تصادفي در سه تكرار و در دو سال زراعي 13971396 در روستاي قمصر واقع در شهرستان شهرري اجرا گرديد. در اين آزمايش تنش خشكي به عنوان عامل اصلي در سه سطح: 40˛70˛100 ميلي متر تبخير از سطح تشتك تبخير كلاس A و كود زيستي شامل باكتري محرك رشد (آزوسپريليوم) و قارچ مايكوريزا در چهار سطح شامل: الف) عدم مصرف ب) بذر مال باكتري محرك رشد (آزوسپريليوم) ج) مصرف قارچ مايكوريزا به صورت بذر مال د) كاربرد توام باكتري محرك رشد آزوسپريليوم به همراه قارچ مايكوريزا به صورت بذر مال و اسيد آسكوربيك در دو سطح محلول پاشي شامل الف) عدم كاربرد اسيد آسكوربيك و ب) كاربرد اسيد آسكوربيك (دو روز پس از اعمال تيمار آبياري) به صورت فاكتوريل به عنوان عامل فرعي در نظر گرفته شد.