شناسايي و رتبه بندي شاخص هاي مؤثر بر جلوگيري از توليد ضايعات در ساختمان هاي مسكوني در راستاي توسعه پايدار منطقه اي

برغم وجود نيروهاي انساني و اجرايي بالقوه در ايران، متاسفانه صنعتي سازي و استفاده از فناوري و مصالح نوين در ساختمان هاي مسكوني و جلوگيري از هدر رفت مصالح، با روند بسيار كندي طي مسير نموده و با توجه به مهم بودن بخش ساختمان در فعاليت هاي اقتصادي ايران لازم است كه اقدامات موثرتري در اين زمينه انجام پذيرد. به همين منظور اين پژوهش با هدف شناسايي و رتبه بندي شاخص هاي موثر بر هدر رفت مصالح در ساختمانهاي مسكوني در شهر تهران با توجه مباني نظري موجود انجام پذيرفت. اين پژوهش از لحاظ هدف از نوع تحقيق توسعه اي و از لحاظ روش انجام كار، توصيفي و از نوع پيمايشي و اسنادي ميباشد.جهت شناسايي عوامل موثر ، نمونه اي را از ميان جامعه خبرگان وكارشناسان اين صنعت با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب نموده و داده هاي مورد نظر با توزيع پرسشنامه جمع آوري شده و با نرم افزار آماري spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.نتايج تحقيق نشان داد كه طراحي مناسب با درصدي معادل% 74.73 بيشترين تأثير را بر ميزان افزايش ضايعات ساختماني دارد. پس از آن، صنعت ساخت با درصدي معادل% 71.65 در رتبه دوم ، آموزش با درصد تأثيري معادل %70.62 در رتبه سوم ، منابع مالي و توجيه اقتصادي با درصدي معادل% 64.83 در رتبه چهارم و در نهايت ذخيره و انبار با درصد %63.33 داراي كمترين تأثيربرافزايش ضايعات مي باشند.