اولويت بندي موانع عدم تحقق طرح هاي توسعه شهري با استفاده از تكنيك AHP فازي (مطالعه موردي : شهر لمزان)

طرح‌هاي توسعه شهري مهم‌ترين ابزار ساماندهي كالبدي شهرها به شمار مي‌روند. به‌رغم همه‌ تمهيداتي كه در تهيه طرح‌ها و تنظيم محتويات آن‌ها صورت گرفته است، بسياري از اين طرح‌ها در دست‌يابي به اهداف خود ناموفق بوده‌اند. هدف از اين پژوهش اولويت‌بندي موانع عدم تحقق طرح‌هاي توسعه‌ شهري در شهر لمزان مي‌باشد. محدوده‌ انتخاب‌ شده شهر لمزان مركز مهران از توابع شهرستان بندرلنگه در استان هرمزگان است. به منظور شناسايي مهمترين معيارهاي تأثيرگذار ابتدا از طريق مصاحبه با 20 نفر از كارشناسان و برنامه‌ريزان شهري اقدام به شناسايي موانع شده است. معيارهاي اصلي پژوهش عبارتند از: 1موانع و مشكلات مديريت شهري، 2مسائل و مشكلات تصويب طرح، 3مسائل و مشكلات فرآيند تهيه طرح. معيارها در قالب پرسشنامه دلفي فازي در اختيار جامعه آماري متشكل از 120 نفر از مديران ارشد شهري، و اعضاي هيأت علمي قرار گرفت. از مدل سلسله مراتبي(AHP) فازي، به منظور اولويت‌بندي معيارها استفاده شد. نتايج نشان داد كه در بين زيرمعيارهاي عامل موانع و مشكلات مديريت شهري، زيرمعيار ضعف بدنه مديريتي و عدم وجود مديريت يكپارچه شهري در رتبه‌ اول و زيرمعيار بهبود ارتباطات بيروني و دروني در رتبه آخر قرارگرفت. از بين زيرمعيارهاي عامل مسائل و مشكلات تصويب طرح، زيرمعيار تصويب از بالا و فقدان قدرت نفوذ نمايندگان مردم در تصويب طرح در رتبه اول و زيرمعيار نبود هماهنگي و همسويي در رتبه آخر قرارگرفت. از بين زيرمعيارهاي عامل مسائل و مشكلات فرآيند تهيه طرح، زيرمعيار طولاني‌بودن فرآيند تهيه در رتبه اول، و زيرمعيار نبود اطلاعات كامل و به روز در رتبه آخر قرار گرفت.