بررسي اثرات زيست محيطي خانه هاي دوم بر توسعه گردشگري شهرستان لاهيجان

گردشگري و توسعه روزافزون آن و همچنين ايجاد خانه هاي دوم متأثر از حضور گردشگر در مناطق گردشگري با توجه به اثراتي كه از خود در جامعه ميزبان به جاي مي گذارد موضوعي حائز اهميت است. خانه هاي دوم و گسترش آن ها بي شك مزايا و معايبي زيست محيطي را با خود به همراه دارد. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسي اثرات زيست محيطي حاصل از پيدايش و گسترش خانه هاي دوم در منطقه گردشگري لاهيجان مي باشد. اثرات زيست محيطي حاصل از ايجاد خانه هاي دوم برگرفته از اطلاعات حاصل از بخش مباني نظري پژوهش جمع بندي و در قالب پرسشنامه اي محقق ساخته كه اعتبار آن با فرمول آلفاي 0/79 محاسبه شده تنظيم و در اختيار پرسش شوندگان قرار گرفت. جامعه آماري به كمك فرمول كوكران 125 نفر از كارشناسان و متخصصان محاسبه شده است. براي تحليل اطلاعات حاصل از پرسشنامه ها از نرم افزار SPSS، براي آزمون فرضيه، از آماره هاي تي تست تك نمونه اي استفاده شد. جهت بررسي فرضيات از ضريب همبستگي و تحليل واريانس استفاده شد. نتايج نشان داد همبستگي بين زيست پذيري و آسيب پذيري 0/53 كه با سطح معناداري 0/0001 معنادار مي باشد. همبستگي بين بعد كالبدي فضايي 0/42 كه با سطح معناداري 0/001 معنادار مي باشد. همبستگي بين بعد فرهنگي اجتماعي 0/27 كه با سطح معناداري 0/02 معنادار مي باشد. همبستگي بين زيست محيطي 0/29 كه با سطح معناداري 0/01 معنادار مي باشد. همبستگي بين بعد اقتصادي 0/32 كه با سطح معناداري 0/001 معنادار مي باشد. نتايج تحليل واريانس نشان داد اثرات زيست پذيري بين روستاهاي مختلف، متفاوت است.