بررسي رابطه بين كيفيت هوا و تاب آوري شهري بندرعباس و ارائه راهبردهاي مديريت و برنامه ريزي شهري

شهرها با چالش هاي مهمي در ارتباط با فشارهاي ناشي از تغييرات، دگرگوني هاي شهري و اثرات تغييرات آب و هوايي روبروهستند. تاب آوري شهري در شهر بندرعباس به عنوان يكي از ابعاد كليدي توسعه پايدار، در معناي قابليت شهر در آمادگي، پاسخگويي و سلامت عمومي، اقتصاد و امنيت تعريف شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه بين كيفيت هوا و تاب آوري شهري بندرعباس و ارائه راهبردهاي مديريت و برنامه ريزي شهري انجام شده است. فرايند انجام اين پژوهش شامل مرحله اول: ارزيابي تاب آوري زيست محيطي شهربندرعباس درشاخص و مولفه هاي كيفيت هوا براساس داده هاي سامانه پايش كيفي هواي كشور از ايستگاه هاي محيط زيست شهر بندرعباس و برمبناى راهنماي محاسبه، تعيين و اعلام شاخص كيفيت هواي منتشر شده توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي؛ مرحله دوم: ارزيابي و تحليل تاب آوري شهر بندرعباس در ابعاد و مولفه هاي هوا براساس شاخص هوا مطابق با نظرات خبرگان مسائل شهري و دسترسي به داده. مرحله سوم: بررسي ارتباط شاخص ها و مولفه هاي كيفيت هوا و تاب آوري شهر بندرعباس با استفاده از نتايج آزمون تي تست. مرحله چهارم: ارائه راهبردهاي مديريت و برنامه ريزي شهري جهت تاب آور نمودن شهر بندرعباس در شاخص كيفيت هوا با توجه به فراواني رتبه بندي راهبردها توسط خبرگان و نتايج تحقيقات در سراسر جهان با توجه به وضعيت زيست محيطي كنوني شهر بندرعباس است.