پديدار شناسي حس آميزي و ادراك تنانه در تجربه فضاي معماري (مطالعه موردي: فرهنگ سراي نياوران)

هدف اين تحقيق، بررسي پديدار شناسي حس آميزي و ادراك تنانه در تجربه فضاي معماري در فرهنگ سراي نياوران است كه با استفاده از روش پديدارشناسي انجام شد. جامعه آماري اين تحقيق، 13 نفر مي باشد كه 7 نفر از آنها زن و 6 نفر مرد مي باشند. روش گردآوري اطلاعات، مصاحبه نيمه ساختار يافته مي باشد و با استفاده از تحليل تماتيك(مضمون) و در فرايندي سه مرحله اي در قالب بستر، پيامدها و سازگاري ، مقوله ها دسته بندي مي شوند. مقوله هسته در اين تحقيق، حس و ادراك تنانه مكان فضايي مبتني بر آگاهي و فهم محيط مي باشد كه چارچوب مفهومي ، پديدار شناسي حس آميزي و ادراك تنانه در تجربه فضاي معماري را پوشش مي دهد. شناخت فضا و نيز آگاهي به عناصر محيطي اين مكان، باعث درك و قرار دادن خود در مكان مي شود و از اين رهگذر است كه فرد مكان را براي خود تعريف مي كند. آشنايي به محيط و تسلط بر عناصر آن، لازمه اساسي شناخت اين محيط است و ادراك آن براي فرد است. بدن و جسم با شناخت محيط است كه خود را جزييي از آن مي داند و تجربه اي فضايي از محيط به دست مي آورد