ارائه مدلي ملي- منطقه اي از عوامل موثر براي توسعه اكوسيستم نوآوري با رويكرد تركيبي ساختاري تفسيري و معادلات ساختاري

اكوسيستم نوآوري، شبكه‌اي از ارتباطات و تعاملات بين بازيگران است كه با همكاري و به‌اشتراك‌گذاري دانش، فناوري، مهارت و منابع، توانايي خود را حول يك نوآوري با يكديگر ارتقا مي‌دهد. سياست‌گذاران و مديران نه‌تنها در شكل‌گيري و ايجاد، بلكه در تداوم و استمرار پايدار و روبه‌جلوي اين جريان به‌ويژه در شرايطي كه در كنار تغييرات سريع محيط، بازيگران نيز از حيث كمي و كيفي متنوع باشند، نقش اساسي دارند. با اين نگاه، هدف اين پژوهش، طراحي الگوي مفهومي اكوسيستم نوآوري است. در گام نخست، انجام مطالعه اكتشافي با استفاده از منابع و اسناد كتابخانه‌اي، پايگاه‌هاي اينترنتي و مصاحبه علمي با صاحب‌نظران و خبرگان استفاده شد. روش جمع‌آوري اطلاعات مصاحبه با 30 نفر از خبرگان در صنعت بيمه است. روش نمونه‌گيري در اين تحقيق گلوله‌برفي و براي تحليل داده‌ها از نرم‌افزارهاي مدل‌سازي ساختاري تفسيري استفاده شد. از نظر هدف توصيفي –پيمايشي و از نظر جهت‌گيري كاربردي است. همچنين ازنظر نوع روش كيفي - كمي است. بدين معنا كه ابتدا در بخش كيفي براي شناسايي عوامل مؤثر بر اكوسيستم نوآوري و تدوين مدل ساختاري تفسيري از طريق مباني نظري و بررسي اسناد علمي به‌صورت فراتركيب مطالعه صورت گرفت. 17 متغير اصلي و كليدي مؤثر در اكوسيستم نوآوري، شامل مقوله ايجاد دانشگاه كارآفرين و نوآور با محوريت صنعت بيمه، ايجاد پارك صنعتي مبتني بر دانش، ايجاد پارك علم و صنعت با محوريت بيمه، ، توسعه ظرفيت نوآوري و كارآفريني دانش‌بنيان در خدمات بيمه، ايجاد فرصت‌هاي نوآورانه مبتني بر دانش در كسب‌وكارهاي بيمه‌اي مي باشد