آمايش راهبردي الگوهاي تاب آوري برند در شرايط تحريم با رويكرد داده بنياد (مورد مطالعاتي: صنعت فرش دستباف ايران)

تاب آوري برند نوعي توانايي است كه برند را قادر مي سازد تا در برابر ريسك هايي كه به بحران تبديل شده ، مقاومت كند ودر صورت اثر پذيري از بحران خود را بازيابي كند وحتي بتواند در وضعيت بحراني خود را رشد دهد. پژوهش حاضر با هدف تبيين و طراحي الگوي تاب آوري برند در شرايط تحريم در صنعت فرش دستباف ايران به روش داده بنياد انجام گرفت. داده‌هاي اين پژوهش برگرفته از مصاحبه‌هاي عميق و نيمه ساختار يافته با دوازده نفر نفر از متخصصان وصاحب نظران مديريت برند در حوزه فرش دستباف ايران بود كه براساس نمونه‌گيري هدفمند وابسته به معيار انتخاب و تا رسيدن به اشباع نظري اين فرايند ادامه يافت. اعتبار داده هاي پژوهش از طريق بازگشت به مشاركت كنندگان و مميزيان بيروني بررسي و تاييد شد. تجزيه تحليل اطلاعات بر اساس مدل اشتراس و كوربين در قالب كد گذاري باز، محوري، و گزينشي در نرم افزاراطلس تي آي 8، انجام گرفت. نتايج نشان داد ارايه الگوي تاب آوري برند در شرايط تحريم در صنعت فرش دستباف ايران شامل عوامل علي(رقابت در اكوسيستم تجاري، توسعه دانش وفناوري، سياست دروني)، مداخله گر(چالش هاي مصرف برند، قابليت هاي برند فرش دستباف)، بسترها(پايداري محيطي، ماهيت برند، فشار تحريم)، راهبردها(توسعه فعال، مقاومت دروني، حمايت خلاق، توليد در شرايط تحريم) و پيامدها(منافع تجاري، قابليت هاي برند، تقويت ارزش و هويت برند) است.