ارائه مدل يادگيري سازماني در سازمان تامين اجتماعي حوزه جغرافيايي شهر مشهد

هدف اين مقاله، طراحي مدل يادگيري سازماني در سازمان تامين اجتماعي شهر مشهد مي باشد. روش تحقيق اين مطالعه با استفاده از استراتژي تحليل محتوا است. براي اين منظور ابتدا مطالعات كتابخانه‌اي انجام و مباني نظري و نظريه‌هاي گوناگون پيرامون موضوع بررسي شد. سپس به وسيله مصاحبه، ديدگاه افراد جامعه آماري گردآوري و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. در گام بعد به وسيله پرسشنامه بومي داده‌هاي حاصل از روش كيفي ارزيابي و مولفه‌هاي شناسايي شده در روش كيفي مورد تائيد قرار گرفت. جامعه آماري اين تحقيق كاركنان سازمان تامين اجتماعي شهر مشهد كه داراي سابقه بالاي 15 سال بودند. در بخش كيفي مصاحبه‌ها تا اشباع نظري ادامه يافت و در بخش كمي بر اساس فرمول كوكران نمونه آماري انتخاب شد. بر اساس نتايج حاصل از اين تحقيق، ابعاد يادگيري سازماني شامل 7 بعد: يادگيري اجتماعي، يادگيري محيطي، يادگيري مشاركتي، يادگيري عملي، يادگيري دانشي، يادگيري بازخورد مدارانه و يادگيري فرهنگي است.