ارزيابي نقش نظام آموزش عالي در جغرافياي سياسي و بين الملل سازي علمي جمهوري اسلامي ايران

جغرافياي سياسي و بين المللي سازي آموزش عالي از يك سو به منظور مواجهه مناسب با پديده جهاني شدن و از سوي ديگر بدليل منافع حاصل از آن در ابعاد سياسي، اقتصادي، فرهنگي- اجتماعي و علمي، به يك استراتژي ضروري براي دولت ها تبديل شده است. هدف پژوهش حاضر، ارزيابي نقش نظام آموزش عالي جمهوري اسلامي ايران در جغرافياي سياسي و بين المللي سازي علمي در جمهوري اسلامي توجه نموده است. اين پژوهش از لحاظ جهت گيري در پي مفهوم پردازي و با رويكرد كيفي و كدگذاري نظري علمي و اجرايي در نظام آموزش عالي است. به منظور گردآوري داده ها از با روش توصيفي- تحليلي با استفاده از تجزيه و تحليل دادههاي گردآوري شده به روش كتابخانه اي مي باشد. در نهايت، خلاصه اي از نتايج نشان داد؛ تنوع گروههاي آموزشي از شرايط علمي، ناهنجارهاي نهادينه علمي و نگاه گزينشي خط مشي گذاران از شرايط مداخله گر نظام آموزش عالي ايران در مناطق مختلف جغرافياي ايران است كه از طريق ايجاد نظام پايش مبتني بر شواهد در فرايند خط مشي گذاري در نظام آموزش عالي منجر به تبديل ضعفها و تهديدهاي موجود به فرصتهاي بالقوه مي شود.