بررسي و تحليل و تبيين بحران هاي داخلي و خارجي در دولت اقليم كردستان عراق

تعيين مسائل و بجران هاي توسط واحدهاي سياسي مي تواند آن ها را در بهره‌برداري هاي سلبي و ايجابي ياري نمايد. پس از فروپاشي نظام دوقطبي و شكست صدام از نيروهاي ائتلاف در سال 1991 و سقوط دولت بعث در سال 2003 ،مسئله كردستان عراق به صورت يك پديده جغرافياي سياسي فعال در منطقه و جهان به ظهور رسيد؛ كه باعث شكل‌گيري حكومت خودگردان در شمال عراق شد؛ با اين حال اجرائي شدن اين طرح تبعات و تاثيرات داخلي و خارجي دارشت كه موضوع اين پژوهش است. ازحمله سياستهاي تقابلي و غيرشفاف احزاب كردستان با حكومت مركزي در زمينه‌هاي اقتصادي و امنيتي و همسويي بيش از حدبارزاني ها به تركيه موجب ايجاد بحران و نارضايتي ساير احزاب در اقليم كردستان شده است و اين شرايط باعث شده جهت توازن قوا در بين جريانهاي سياسي با توجه به پيشينه تاريخي مشترك، اتحاديه ميهني به ايران به‌عنوان يك قدرت منطقه‌اي نزديكتر شود. اين پژوهش، با استفاده از روش توصيفي- تحليلي و منابع كتابخانهاي- اينترنتي و اسنادي به تحليل و تبيين بحران هاي داخلي و خارجي اقليم كردستان پرداخته است. نتايج تحقيق نشان ميدهد كه نتايج نشان داد كه دولت اقليم كردستان با چالش هاي داخلي و خارجي زيادي مواجه است. اما مهم ترين چالش داخلي در اقليم كردستان عراق اختلافات احزاب كردي داخلي مي باشد. اقليم كردستان با موانعي همچون اختلافات زياد داخلي، عدم همراهي كشورهاي منطقه و آمريكا ،مشكلات زياد حوزه اقتصادي و مخالفت تركيه و ايران و كشورهاي همسايه مواجه است.