واكاوي نقوش در هنر پارچه‌بافي دوران آل‌بويه و جوامع اسلامي

يكي از مشهورترين نقوش پارچه در جوامع اسلامي، نقوش پارچه‌هاي دوران آل‌بويه است كه ريشه در اعتقادات و باورهاي ديني و مذهبي دارند. ورود اسلام و دگرگوني‌هاي فرهنگي و هنري زمينه‌ساز اين تغييرات بود. هنر دوران آل‌بويه را مي‌توان يكي از متعالي‌ترين دوره‌هاي هنر اسلامي- ايراني لحاظ كرد. پژوهش حاضر پيوندي است ميان نقوش هنر پارچه‌بافي عرضه‌شده در دوران آل‌بويه و جوامع اسلامي كه نشان از اصول حاكم بر شكل‌گيري اين هنر است. در اين راستا ، به اين پرسش‌ها پرداخته شد كه نقوش به‌كاررفته در دوران آل‌بويه به چه صورت تصوير شده‌اند؟رنگ‌بندي و تركيب اين نقوش در دوران آل‌بويه و جوامع معاصر اسلامي چگونه است؟ روش پژوهش انتخابي ، تفسيري – تحليلي با رويكردي تاريخي است و با مطالعات كتابخانه‌اي، اسنادي و مطالعات ميداني به‌طور مستقيم جمع‌آوري‌شده است. نتايج حاكي از آن است كه در دوره آل‌بويه نقوش پارچه‌ها در دسته خط ، نقش‌مايه‌هاي انسان ،حيوان و گياه تقسيم مي‌شوند، استفاده از خط كوفي، نسخ و خطوط روان‌تر، تزيينات بيشتر در نقوش، تقارن ، توجه به فضاي مثبت و منفي، نقوش نمادين و اسليمي به‌صورت متنوعي بافته مي‌شده است. پارچه‌ها داراي كيفيت بالا، استفاده از رنگ‌هاي طبيعي ، بافت نرم و لطيف كه باعث مي‌شود اين نقوش به‌صورت دستي بسيار آسان بافته شود،رابطه مستقيمي با كاربري آن‌ها دارد.