سنتزپژوهي مولفه‌هاي حكمراني دانشگاهي با رويكرد تحول‌گرا در راستاي برنامه ريزي منطقه اي و توسعه پايدار

كليدي ترين عامل تحولات؛ تحولات فناورانه، تحولات اجتماعي و اقتصادي و تحولات جهاني شدن است كه كليه ساحت‌هاي زندگي بشر از آن تاثير پذيرفته و مبناي مناسبات زندگي خود را بر اساس آن تحولات طرح‌ريزي كرده‌اند. از اين رو، تحولات حكمراني آموزش عالي نيز از اين قاعده مستثني نبوده و بلكه تحت تاثير آن قرار گرفته است. هدف از اين مطالعه، بررسي مؤلفه‌ها و عناصر حكمراني دانشگاهي است و از طريق شناخت رابطه و نقش هر يك از آن‌ها، الگوي بومي دانشگاه‌هاي ايران طراحي ‌گردد. در اين پژوهش بر اساس سنتزپژوهي و روش فرامطالعه (فراتركيب)، 87 مؤلفه (شاخص) از 40 مقاله معتبر بدست آمد كه با استفاده از تكنيك دلفي توسط 30 نفر از خبرگان مورد تاييد قرار گرفت. پس از تحليل شاخص‌هاي حكمراني در آموزش عالي، مشخص شد كه اين شاخص‌ها در شش بعد كلان‌تر و در 2 بخش عوامل دروني (سيستم هاي مديريتي و فرآيندهاي آن، سيستم باز و پاسخگو و مسئوليت پذير، مشاركت ذي‌نفعان داخلي) و عوامل بيروني (حاكميت و استقلال نهادي، استقلال مالي،آزادي اكادميك، مشاركت ذي نفعان خارجي) جاي مي‌گيرند. براي درك پديده آموزش عالي توجه به ريشه‌هاي نهادي و تعادل قدرت در نظام‌هاي آموزش عالي مدرن، مثلث كلارك است كه ميان الگوي كنترل دولتي، الگوي هومبولتي(حكمراني دانشگاهيان) و الگوي بازار محور آمريكايي – انگليسي تمايز قائل مي‌شود. با در نظر گرفتن ابعاد حكمراني تحول‎گرا در نظام آموزش عالي و مباني نظريات و تحقيقات جديد، نتيجه پژوهش بيانگر اينست كه تك مدل حكمراني وجود ندارد و بايستي طراحي و گزينش مدل‌هاي