ائتلاف ايران و روسيه در بحران يمن؛ امكان يا امتناع؟

حمله نظامي عربستان سعودي به يمن نقطه عطفي در تحولات داخلي يمن بوده كه با واكنش هاي گوناگون بين المللي اعم از رد يا تاييد مواجه شده است. بررسي اين مواضع موضوع اصلي و هدف نگارش اين مقاله نيست. در اين نوشتار با ديدي هنجاري به چرايي اين موضع گيري‌ها و واكنش‌ها پرداخته نشده، بلكه سعي شده با بررسي چرايي و چگونگي ائتلاف‌ها و كشمكش‌ ها بر سر مسئله يمن، امكان پذيري ائتلاف ايران و روسيه در آن، با رهيافتي واقع گرايانه تبيين شود. بررسي ها نشان داد كه هر يك از سه كشور ايران، روسيه و آمريكا مواضع متفاوتي در حمله نظامي عربستان به يمن داشته اند؛ به نحوي كه آمريكا متحد و مدافع عربستان بوده است، ايران مخالف و طرف درگير عربستان در يمن و محكوم كننده حمله نظامي اين كشور بوده است. اما روسيه با در پيش گرفتن رويكردي عملگرايانه از هيچ طرفي حمايت جدي نكرده است. حال با توجه به اين كه عربستان و آمريكا در موضوعات منطقه اي از جمله يمن داراي اشتراك نظر و متحد هستند اين سوال پيش مي آيد كه اين رابطه به ايران و روسيه در مورد يمن نيز قابل تعميم خواهد بود؟ در پاسخ به اين سوال، فرضيه مطروحه اين است كه رويكرد كلان سياست خارجي روسيه و موقعيت راهبردي يمن و تجربه هاي ناموفق قبلي تعامل روسيه با آمريكا زمينه را براي ائتلاف ايران و روسيه مهيا ساخته است. در اين مقاله ضمن بهره گيري از منابع اسنادي از روش تحقيق مقايسه كيفي بهره گرفته شده است.