تحليل روند توسعه شهر تبريز با رويكرد شهر هوشمند به روش معادلات ساختاري

شهر هوشمند استفاده از حاكميت مبتني بر فن آوري اطلاعات و ارتباطات است و در حال حاضر يك روند گسترده در سراسر جهان است. انتظار مي‌رود با استفاده از شهرهاي هوشمند، براي اداره شهر ها، مشكلات شهري پيچيده و متنوعي كه حاصل شهرنشيني سريع است كار آمدتر باشد. با اين حال، در اجراي آن، بسياري از مشكلات اساسي به طور قابل‌توجهي بر موفقيت اجراي شهرهاي هوشمند تاثير مي‌گذارند، از جمله فقدان منابع انساني شايسته، سياست‌هاي فناوري و ... كارآمد نبوده اند. هدف اين مقاله تجزيه و تحليل ماهيت توسعه شهر تبريز براساس شهر هوشمند است. روش تحقيق بصورت توصيفي- تحليلي و پيمايشي است. حجم نمونه 25 نفر از خبرگان متخصص امور شهري تبريز مي باشد. براي تحليل داده ها از معادلات ساختاري با نرم افزار Smart Pls استفاده شد. نتايج يافته ها نشان داد كه، در بين شاخص هاي مورد بررسي، بيشترين تأثيرگذاري بر توسعه شهر هوشمند، مربوط به شاخص منابع انساني (H)، دولت الكترونيك (G) و ICT(I) به ترتيب با ضرايب استخراج شده بر اساس مدل ساختاري تحقيق 0.911، 0.812 و 0.781 مي باشد. همچنين در مدل اندازه گيري نيز مشاهده مي شود كه ضريب عاملي براي هر متغير بالاتر از مقدار 0.50 درصد مي باشد. در نتيجه براي رسيدن به توسعه پايدار شهر تبريز براساس توسعه شهر هوشمند بايد به شاخص منابع انساني و دولت الكترونيك بيشتر توجه شود.