ارزيابي و اهميت سنجي شاخصهاي توسعه ميان افزا در مناطق شهري (مطالعه موردي: شهر زاهدان)

رشد جامعه شهري داراي سابقهي طولاني است و با افزايش جمعيت و مهاجرتهاي گسترده به شهر، امكان برنامه ريزي دقيق جهت دست يافتن به نيازهاي مختلف اشتغال، سكونت، آموزش، بهداشت و... كاهش يافته است. در نتيجه امروزه توسعه ميان افزا به عنوان يكي از رويكردهاي شهرسازي كارآمد مورد توجه قرار گرفته است. توسعه ميان افزا ساختارهاي جديد را به ساختار شهر پيوند ميدهد و نوسازي و بهسازي و به نوعي دوباره قابل استفاده نمودن مناطق شهري موجود و توزيع عادلانه را برعهده دارد. لذا هدف پژوهش حاضر، ارزيابي و اهميت سنجي شاخصهاي توسعه ميان افزا در مناطق شهري زاهدان ميباشد. روش تحقيق توصيفي تحليلي است. بدين منظور در گردآوري دادهها، از روش كتابخانهاي و مطالعات ميداني و از نرم افزار Expert Choice و مدلهاي WASPAS و مدل Mamdani Fuzzy جهت تجزيه و تحليل داده ها استفاده شده است. نتايج رتبهبندي شاخصها با استفاده از از نرم افزار Expert Choice نشان داد، از بين شاخصهاي توسعه ميان افزا، شاخصهاي دسترسي به خدمات و تسهيلات و تعاملات و مشاركت اجتماعي با وزن به دست آمده 0/113، بالاترين رتبه را به خود اختصاص دادهاند. نتايج مدل WASPAS نشان داد، منطقه يك در رتبه نخست، بر اساس شاخصهاي توسعه ميان افزا قرار دارد. در نهايت نتايج رتبهبندي مناطق شهري بر اساس معيارهاي توسعه ميان افزا با استفاده از مدل مدل Mamdani Fuzzy نشان داد، در تمامي معيارهاي توسعه ميان افزا در مناطق پنجگانه شهر زاهدان، منطقه يك و پنج بالاترين رتبه را به خود اختصاص داده اند.